کاربرد فنون تصمیم‏گیری چند شاخصه در ارزیابی ظرفیت مدیریت و مکانیزاسیون مزارع صنعتی پرورش گاو شیری

Abstract

عوامل مدیریتی اثر مهم و پایداری بر عملکرد مزارع و دامداری‏ها دارند. هدف اصلی از مدیریت مزارع رسیدن به عملکرد‌های مطلوب در طولانی‌مدت است؛ لذا نیاز به آزمونی جهت ارزیابی عوامل مدیریتی و بیان ارتباط بین روش‏های مدیریتی با عملکرد مزارع است. همچنین مکانیزاسیون با غلبه بر محدودیت‎های فنی، اقلیمی و زمانی تولید، اعمال مدیریت در واحدهای تولیدکننده شیر را تسهیل می‎بخشد. فنون تصمیم‏گیری چند شاخصه این امکان را فراهم می‏آورد تا با اندازه‏گیری ظرفیت مدیریت و مکانیزاسیون در دامداری‏ها ارتباط آنها با عملکرد، سوددهی و پیشرفت بنگاه‏ها بررسی شود. جامعه آماری مورد بررسی در این تحقیق شامل گاوداری‏های شیری دارای پروانه صنعتی واقع در جنوب استان تهران می‏باشد که کلیه گاوداری‏های شیری صنعتی به صورت تمام‌شماری جهت انجام طرح در نظر گرفته شدند. نتایج تحقیق حاضر نشان داد در میان شاخص‏های مدیریتی سطح تحصیلات بیشترین وزن را بر ظرفیت مدیریت دارد و ماشین شیردوشی اتوماتیک بیشترین نقش را در پیشرفت سطح مکانیزاسیون دامداری‏ها داراست. نتایج نشان داد همبستگی مثبت و معنی‌داری بین ظرفیت مدیریت و مکانیزاسیون با میانگین تولید شیر هر رأس دام و اندازه گله وجود دارد. همچنین همبستگی مثبت با معناداری بالا بین سطح مدیریت و مکانیزاسیون گاوداری‎ها مشاهده گردید. نتایج تحقیق نشان داد گاوداری‏های با ظرفیت مدیریت و مکانیزاسیون بالا، سوددهی بیشتری داشته که در سطح 01/0 معنی‌دار ‏است. بهبود ظرفیت‎های مدیریت و مکانیزاسیون در گاوداری‏های صنعتی شیری عامل مهمی در جهت پیشرفت عملکرد گاوداری‎های شیری است.