گزارش یک مورد نادر فیبروز هیستیوسایتومای بدخیم فک پایین

Abstract

<strong>مقدمه:</strong><strong> فیبروهیستیومای بدخیم شایع‏ترین سارکوم بافت نرم در بزرگسالان است. شایع‏ترین نواحی ابتلا به این تومور نواحی دست و پا، کاسه چشم، رتروپریتوئن، لگن و زانو بوده و شیوع آن در حفره دهان و فک پایین بسیار نادر می‏باشد. </strong> <strong>گزارش مورد:</strong><strong> آقای 35 ساله به علت درد و لقی دندان‏های فک پایین به بخش بیماری‏های دهان دانشکده دندان پزشکی همدان مراجعه نمود. پارستزی لب پایین از دو ماه گذشته وجود داشت. در معاینه داخل دهانی زخم منتشر عمیق با حاشیه برجسته در ناحیه لثه باکال و لینگوال دندان‏های سانترال سمت راست تا مزیال دندان مولر دوم سمت راست مشاهده شد. ضایعه برجسته بدون پایه با سطحی صاف هم رنگ مخاط مجاور و قوام سفت به ابعاد 2×2×3 سانتی‏متر در ناحیه باکال و لینگوال دندان‏های سانترال و لاترال سمت راست تا دندان پرمولر دوم سمت چپ وجود داشت. تحلیل لثه در تمامی دندان‏های مجاور ضایعه مشاهده شد. همچنین رادیولوسنسی با حدود نامشخص در ناحیه فک پایین در مجاورت ضایعه مشاهده شد. تشخیص نهایی فیبروهیستیوسیتومای بدخیم با بیوپسی از نواحی مبتلا مشخص گردید. </strong> <strong>نتیجه گیری:</strong><strong> شایع‏ترین شکایت بیماران با فیبروهیستیومای بدخیم وجود یک توده با قابلیت رشد می‏باشد که ممکن است زخمی و یا دردناک باشد و تشخیص و ارجاع به موقع در پیش آگهی و طول عمر بیماران تاثیر زیادی دارد. </strong>