• ورود به سامانه
      مشاهده مورد 
      •   صفحهٔ اصلی
      • نشریات فارسی
      • مجله دانشکده دندانپزشکی مشهد
      • دوره 37, شماره 2
      • مشاهده مورد
      •   صفحهٔ اصلی
      • نشریات فارسی
      • مجله دانشکده دندانپزشکی مشهد
      • دوره 37, شماره 2
      • مشاهده مورد
      JavaScript is disabled for your browser. Some features of this site may not work without it.

      مقایسه تأثیر کاربرد موضعی ژل اسید‏فسفریک فلوراید بر میزان خشونت سطحی دو نوع فیشور‏سیلانت و یک نوع کامپوزیت قابل جریان

      (ندگان)پدیدآور
      مظاهری, رومیناپیشه ور, لیلافرهمند, ندا
      Thumbnail
      دریافت مدرک مشاهده
      FullText
      اندازه فایل: 
      513.7کیلوبایت
      نوع فايل (MIME): 
      PDF
      نوع مدرک
      Text
      مقاله پژوهشی
      زبان مدرک
      فارسی
      نمایش کامل رکورد
      چکیده
      مقدمه: کاربرد فلوراید و فیشور‏سیلانت در پیشگیری از پوسیدگی دندان‏های کودکان اهمیت دارند. بررسی‏ها بیانگر اثرات ترکیبات دارای فلوراید، به ویژه ژل اسید‏فسفریک فلوراید (APF) بر مواد ترمیم‏‏کننده دندان است. هدف از این پژوهش، بررسی اثر کاربرد پیاپی ژل فلوراید APF 23/1% بر خشونت سطحی دو نوع سیلانت رزینی بدون فیلر و فیلردار و یک نوع کامپوزیت قابل جریان می‏باشد. مواد و روش‏ها: در این بررسی تجربی، 81 عدد دیسک از دو نوع سیلانت رزینی بدون فیلر (Fissurit F, Voco) و فیلردار (Fissurit FX, Voco) و یک نوع کامپوزیت قابل جریان (Arabesk Flow, Voco) در مولد مخصوص پلیمری آماده گردید. نمونه‏های بالا، هر یک به سه گروه 9 تایی تقسیم شدند. در گروه های شاهد (گروه 1 ، 4 و 7) ژل APF بر سطح نمونه‏ها استفاده نگردید. در گروه‏های 2 ، 5 و 8، ژل فلوراید یک بار و به مدت 4 دقیقه بر روی سطح نمونه‏ها قرار گرفت و در گروه‏های 3 ، 6 و 9 شش بار ژل APF استفاده شد (هر بار به مدت 4 دقیقه). سپس نمونه‏ها در آب مقطر قرار گرفتند. خشونت سطحی نمونه‏ها با استفاده از دستگاه پروفایل‏متر بررسی شد. برای واکاوی آماری داده‏ها از آزمون آنالیز واریانس دوطرفه (2-Way ANOVA) و توکی استفاده گردید. یافته‏ها: نوع ماده مصرفی (فیشورسیلانت رزینی بدون فیلر، فیشور‏سیلانت رزینی فیلردار و کامپوزیت قابل جریان) بر مقدار خشونت سطحی موثر بود و تفاوت بین سه ماده از لحاظ آماری معنی‏دار بود (001/0P). بیشترین خشونت سطحی مربوط به فیشور‏سیلانت رزینی بدون فیلر و کمترین خشونت سطحی مربوط به کامپوزیت قابل جریان بود. اما کاربرد ژل (یک بار و یا چند بار مصرف) و یا عدم کاربرد آن بر میانگین خشونت سطحی مواد تحت بررسی اثری نداشت (05/0P>). نتیجه گیری: هر سه ماده سیلانت رزینی بدون فیلر، سیلانت رزینی حاوی فیلر و کامپوزیت قابل جریان، در برابر اثرات مخرب ژل APF مقاوم بودند و خشونت سطحی چندانی در آن‏ها ایجاد نشد.
      کلید واژگان
      خشونت سطحی
      اسید‏فسفریک فلوراید
      فیشور‏سیلانت
      کامپوزیت قابل جریان

      شماره نشریه
      2
      تاریخ نشر
      2013-06-22
      1392-04-01
      ناشر
      دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
      Mashhad University of Medical Sciences, School of Dentistry
      سازمان پدید آورنده
      استادیار گروه دندانپزشکی کودکان، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد خوراسگان
      استادیار گروه دندانپزشکی ترمیمی و زیبایی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد خوراسگان
      دندانپزشک

      شاپا
      1560-9286
      2008-2347
      URI
      https://dx.doi.org/10.22038/jmds.2013.594
      http://jmds.mums.ac.ir/article_594.html
      https://iranjournals.nlai.ir/handle/123456789/243717

      مرور

      همه جای سامانهپایگاه‌ها و مجموعه‌ها بر اساس تاریخ انتشارپدیدآورانعناوینموضوع‌‌هااین مجموعه بر اساس تاریخ انتشارپدیدآورانعناوینموضوع‌‌ها

      حساب من

      ورود به سامانهثبت نام

      تازه ترین ها

      تازه ترین مدارک
      © کليه حقوق اين سامانه برای سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران محفوظ است
      تماس با ما | ارسال بازخورد
      قدرت یافته توسطسیناوب