توسعة فرآیند سیاستگذاری با استفاده از راهبرد آینده نگاری

Abstract

آینده‌نگاری[1] از جمله مفاهیم نوپایی است که به واسطه نوپا بودنش هنوز مفهومی ساخته و پرداخته نیست و منابع قابل توجهی نیز از آن در دسترس قرار ندارد. هر مفهومی از سیر تحول تاریخی خاصی برخوردار است و در مواجهه با چالش‌ها و مسائل خاصی بروز و ظهور یافته است. بنابراین به منظور پرداختن به مفاهیم، ذکر این مواجهه‌ها اهمیت و ضرورت می‌یابد. مفهوم آینده‌نگاری نیز از ناتوانی دانش پیش‌بینی[2]، دانش سیاستگذاری و دانش مدیریت راهبردی در پاسخگویی به چالش‌هایی خاص ظاهر گشته است. به این ترتیب شناسایی چالش‌هایی که ما را در ساخت مفهوم آینده‌نگاری کمک کرده اند، اهمیت دارد. مقالۀ حاضر سعی دارد تا ابتدا با ذکر تاریخچه‌ای در مورد مباحث آینده اندیشی، به ناتوانی‌های پیش بینی در پاسخ به سؤالات آینده اندیشانه بپردازد و در این خلال به مفهوم آینده‌نگاری برسد. لازم به توضیح است که تمرکز این مقاله بر آینده نگاری‌های سازمانی و ملی است و به همین خاطر به اینگونه مباحث پرداخته شده است. در پایان هم استفاده از این مفاهیم به طور مشترک در فرایند سیاستگذاری آینده نگرانه سازمان‌ها توصیه شده است. <br clear="all" />

[1]- Foresighting

[2]- Forecasting