ارزیابی مشخصات اپیدمیولوژیک و بالینی کودکان ارجاع شده از شهرستانهای استان خراسان رضوی به یک بیمارستان مرجع در شمال شرق ایران در سالهای 88-1387

Abstract

مدیریت صحیح در توسعه اجتماعی و خدمات درمانی است. هدف از انجام این مطالعه ارزیابی ویژگیهای بالینی و اپیدمیولوژیک بیماران اطفال ارجاع شده از شهرستانهای استان خراسان رضوی به بیمارستان امام رضا (ع) مشهد در سال 88-1387 و بررسی وضعیت سیستم ارجاع بیماران بود. روشها: این مطالعه مقطعی گذشته‌نگر در بیمارستان امام رضا(ع) در مشهد (شمال شرق ایران) اجرا گردیده است. در این مطالعه،220 کودک ارجاع شده از شهرستانهای استان خراسان رضوی بررسی شدند. مشخصات دموگرافیک بیماران، تشخیص اولیه قبل از ارجاع و تشخیص نهایی و علائم حیاتی بیماران در هنگام پذیرش در بیمارستان مرجع آنالیز شد. یافته‌ها: در این مطالعه، 220 بیمار بررسی شدند که میانگین سنی آنها 34 ± 31 ماه بوده است. 56% بیماران در این مطالعه نوزاد یا شیرخوار بودند. ارتباط معنی‌دار معکوسی بین سن بیماران و طول مدت بستری وجود داشت (0.01 = P)، بطوری که بیشترین طول مدت بستری مربوط به گروه سنی زیر یک ماه (3.69 ± 6.41 روز) بود. بیشترین تشخیص اولیه بیماران در شهرستان، شامل پنومونی (21%)، مسمومیت (15%) و بیماریهای مادرزادی قلبی (11%) بود و با تشخیص نهایی ارتباط معناداری وجود داشته است (P = 0.03, Kappa=0.58). همچنین ارتباط معنی‌داری بین شدت علائم حیاتی غیر‌طبیعی و مرگ و میر بیماران وجود داشت (0.001 = P). نتیجه‌گیری: در این مطالعه مشخص شدکه نوزادان بیشترین طول مدت بستری در بیمارستان را داشتند. الگوی اعزام بیماران و وجود رابطه معنی‌دار بین شدت علائم حیاتی غیر‌طبیعی و مرگ بیماران نشان میدهد که طراحی و برنامه‌ریزی یک پروتکل مناسب برای اعزام کودکان بیمار، می‌تواند موجب کاهش اعزام‌های غیرضروری وکاهش هزینه‌های درمانی شود.