تأثیر آموزش مهارت‌های زندگی بر کاهش اعتیادپذیری دانش‌آموزان دورۀ متوسطه مدارس شاهد (فرزندان ایثارگران، شهدا و کارکنان نظامی) تبریز

Abstract

مقدمه: سوءمصرف مواد در نوجوانی یک نگرانی عمده دربارۀ سلامت عمومی است که با انواع متعددی از اختلالات روانی از قبیل اختلالات افسردگی، اختلالات اضطراب، اختلال بیش فعالی- نقص توجه و اختلال سلوک همراه شده است. بنابراین، هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش مهارت‌های زندگی در کاهش اعتیاد‌پذیری دانش‌آموزان پسر مدارس متوسطه شاهد بود. روش: روش تحقیق، شبه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون با گروه گواه است. جامعۀ آماری شامل پسران دبیرستانی مدارس شاهد شهر تبریز بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری دردسترس، دو گروه به‌صورت کاملاً تصادفی و هر گروه شامل 30 نفر به‌عنوان گروه آزمایش و گروه انتخاب شدند.گروه آزمایش به‌طور منظم به مدت 8 جلسه در دوره آموزش مهارت‌های زندگی حضور یافتند و برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامۀ پذیرش اعتیاد استفاده شد. نتایج: تجزیه‌وتحلیل داده‌ها بیانگر آن است که آموزش مهارت‌های زندگی باعث کاهش اعتیادپذیری در دانش‌آموزان می‌شود. بحث: مهارت‌های زندگی و ارتقای آن می‌تواند در پیشگیری از گرایش افراد به سوءاستفاده از مواد تأثیرگذار باشد.