نقش میانجی‌گر راهبردهای مقابله‌ای در رابطه‌ بین کژتنظیمی هیجانی و کیفیت زندگی در جانبازان مبتلا به اختلال استرس پس از آسیب (PTSD)

Abstract

<strong>مقدمه:</strong> جنگ به‌عنوان یک عامل فشار روانی شدید، پیامدهای گسترده‌ای بر سلامت روان، بهزیستی و کیفیت زندگی جانبازان و خانواده­های آنها دارد که به مدت طولانی پس از اتمام جنگ پابرجاست. هدف از انجام این پژوهش، بررسی نقش میانجی‌گر راهبردهای مقابله‌ای در رابطه بین کژتنظیمی هیجانی و کیفیت زندگی در جانبازان مبتلا به اختلال استرس پس از آسیب بود.<br /> <strong>روش:</strong> پژوهش حاضر به روش همبستگی از نوع مدل­یابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه جانبازان شهر یاسوج است که از میان آنها 200 نفر به شیوه نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار مورداستفاده شامل پرسشنامه مقابله، مقیاس کیفیت زندگی و مقیاس دشواری در تنظیم هیجان بود.<br /> <strong>نتایج:</strong> نتایج به‌دست‌آمده نشان داد که بین کژتنظیمی هیجانی و کیفیت زندگی، رابطه منفی معنی­داری وجود دارد. همچنین رابطه معنی­داری بین کژتنظیمی هیجانی و راهبردهای مقابله­ای با کیفیت زندگی به‌دست آمد. علاوه‌براین، راهبردهای مقابله­ای نقش میانجی در رابطه بین کژتنظیمی هیجانی و کیفیت زندگی در جانبازان مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه داشت.<br /> <strong>بحث:</strong> مدل پژوهش حکایت از برازش مناسب و قابل‌قبول با داده­های به‌دست­آمده داشت و روابط ساختاری مفروض تأیید شدند. از این مدل می­توان به‌منظور طراحی یک الگوی مداخله­ای روان‌شناختی با هدف کاهش دشواری­های تنظیم هیجان و ارتقای راهبردهای مقابله­ای کارآمد و کیفیت زندگی در جانبازان مبتلا به استرس پس از سانحه استفاده کرد.