استفاده از محتوای کلروفیل جلبکهایUlva intestinalis وSargassum angustifolium به عنوان شاخص زیستی آلودگی فلزی

Abstract

توانایی دو گونه جلبک ماکروسکوپی <em>Ulva intestinalis</em> و <em>Sargassum angustifolium</em>در تجمع زیستی فلزات سنگین نیکل، کادمیم، مس و سرب و امکان استفاده از محتوای کلروفیل آنها به عنوان شاخص استرس فلزی مورد مطالعه قرار گرفت. نمونه های جلبک و رسوب از 4 ایستگاه ساحلی در محدوده استان بوشهر، در طی دو فصل سرد (بهمن ماه 1387) و گرم (تیر ماه 1388) جمع آوری گردید. فلزات سنگین با کمک اسیدنیتریک غلیظ و داغ (65 درصد)، استخراج و به وسیله دستگاه جذب اتمی اندازه گیری شدند. استخراج و اندازه گیری کلروفیل جلبکها نیز با کمک استون (90 درصد) و دستگاه اسپکتروفوتومتر صورت پذیرفت. میانگین غلظت فلزات نیکل، کادمیم، مس و سرب در رسوبات به ترتیب 17/32، 38/6، 90/6 و 96/45 میکروگرم در گرم وزن خشک، در جلبک <em>U.intestinalis</em> به ترتیب 27/29، 08/4، 78/6 و 08/32 میکروگرم در گرم وزن خشک و در جلبک <em>S.angustifolium</em> به ترتیب 00/15، 78/3، 13/5 و 30/18 میکروگرم در گرم وزن خشک به دست آمد. ضرایب همبستگی پیرسون بین غلظت سرب در رسوبات و جلبک <em>U.intestinalis</em> و همچنین بین غلظت سرب و کادمیم در رسوبات و جلبک <em>S.angustifolium</em> معنی دار بود. نتایج نشان داد که جلبک <em>U.intestinalis</em> در مقایسه با جلبک <em>S.angustifolium</em>توانایی بیشتری برای تجمع زیستی فلزات سنگین دارد و جلبک قهوه ای <em>S. angustifolium</em>، حساسیت بیشتری نسبت به تغییرات غلظت فلزات دارد. نتایج نشان داد که تغییرات غلظت کلروفیل در جلبک <em>S.angustifolium</em> بهتر می تواند تغییرات غلظت فلزات سنگین در محیط را انعکاس بدهد. همچنین به نظر می رسد تغییرات نسبت کلروفیل ها در هر دو گونه جلبکی (b/a و c/a) تغییرات غلظت فلزات سنگین را در مقایسه با تغییرات غلظت هر یک از کلروفیلهای a، b و c، بهتر منعکس کرده باشد.