تاثیر کیتوزان جیره بر بافت‌شناسی روده، ترکیب بدن و مقاومت در برابر استرس‌های شوری و حرارتی در بچه‌ماهیان سفید (Rutilus frisii kutum, Kamenskii 1901)

Abstract

این پژوهش به منظور ارزیابی تأثیر کیتوزان جیره بر بافت‌شناسی روده، ترکیب بدن و مقاومت به تنش‌های شوری و حرارتی در بچه‌ماهیان سفید انجام شد. این تحقیق با استفاده از طرح کاملاً تصادفی شامل سطوح صفر، 25/0، 5/0، 1 و 2 گرم کیتوزان به ازای هر کیلوگرم جیره تجاری ماهی سفید با سه تکرار طراحی شد. بچه‌ماهیان سفید با میانگین وزنی 15/0 ± 76/1 گرم به مدت 8 هفته با جیره‌های آزمایشی تغذیه شدند. در پایان دوره آزمایش، از روده ماهیان مقاطع بافتی با برش‌هایی به ضخامت 5 میکرومتر تهیه گردید. برای ارزیابی مقاومت به استرس‌های شوری و حرارتی، بچه‌ماهیان تحت شوری‌های 11 و 13 ppt و دماهای 30 و 34 درجه سانتی‌گراد قرار گرفتند و نرخ بازماندگی محاسبه شد. مشاهدات میکروسکوپی نشان داد که ارتفاع پرز روده در ماهیان تغذیه شده با جیره حاوی 1 گرم بر کیلوگرم کیتوزان، به‌طور قابل توجهی به میزان mµ 93/319 نسبت به گروه شاهد افزایش یافت (05/0>P). آنالیز بیوشیمیایی ترکیب بدن در تمام گروه‌ها اختلاف معنی‌داری نداشت (05/0<P). میزان بازماندگی ماهیان پس از تنش شوری 11 و 13 ppt از نظر آماری تفاوت معنی‌داری نشان نداد (05/0<P)، اما میزان بازماندگی ماهیان تغذیه شده با جیره حاوی 1 گرم بر کیلوگرم کیتوزان، پس از تنش حرارتی 34 درجه سانتی‌گراد به طور قابل‌توجهی به 70% افزایش یافت (05/0>P). نتایج این بررسی حاکی از آن است که کیتوزان در سطح 1 گرم برکیلوگرم در جیره می‌تواند بر میزان بازماندگی و مقاومت بچه‌ماهیان سفید در برابر استرس حرارتی و همچنین ارتفاع پرز روده موثر واقع شود.