کاربرد تشدیدگر ناپایدار خودپالاینده[SFUR] در لیزر رزینه‌ای با دمش به وسیلهءهماهنگ دوم لیزر Nd:YAG

Abstract

تشدیدگر ناپایدار خود پالاینده) (SFUR⁽¹⁾ با بزرگنمایی 3- =M در لیزر رزینه‌ای با دمش به وسیله^ء هماهنگ دوم لیزر نئودیمیوم – یاگ مورد مطالعه قرار گرفت. رنگ به کار رفته رودامین 6G با غلظت mol/lit^3- 10×5 است. رفتار فضایی تپهای لیزری حاصل از این تشدیدگر با تپهای تشدیدگر صفحه موازی، با طول معادل، مقایسه شد. انرژی‌های خروجی اندازه ‌گیری شده در این دو تشدیدگر به ترتیب μJ 20 و μJ 26 است که قابل‌مقایسه‌اند. اختلاف اساسی این دو تشدیدگر در واگرایی باریکه‌های آنهاست که برای تشدیدگر خودپالاینده 0.77 میلی رادیان و برای تشدیدگر صفحه موازی 1.6 میلی رادیان اندازه گیری شد. کاهش واگرایی، درخشایی بالایی را (که در دو تشدیدگر به ترتیب 1.5 × 10¹و ¹⁰ 10×2/2 وات بر سانتیمتر مربع بر استرادیان است) به همراه دارد. پهنای تپ در تشدیدگر SFUR برابر 7 نانوثانیه و در تشدیدگر صفحه موازی 17 نانوثانیه اندازه گیری شد. نتایج حاصل نشان می‌دهند که تشدیدگر خودپالاینده قادر است درخشایی را در واگرایی کسری از میلی رادیان در مقایسه با تشدیدگر صفحه موازی دست کم 10 بار افزایش دهد. به منظور توصیف رفتار دینامیکی تشدیدگر SFUR ، محاسبات عددی بر اساس معادلات آهنگ به کار رفت که با نتایج تجربی به دست آمده به خوبی سازگارند.