بررسی تنوع ژنتیکی حاصل از دو جهش‌زای فیزیکی (پرتو گاما، باریکه‌ی الکترونی) با استفاده از نشان‌گرهای دی ان ا چندریختی تصادفی تقویت شده در گیاه گندم نان رقم طبسی

Abstract

تنوع ژنتیکی حاصل از دو جهش‌زای فیزیکی متفاوت (پرتو گاما، باریکه‌ی الکترونی) در دزهای مختلف (50 تا Gy 400) و دو رطوبت متفاوت (5/6 و %5/12) در دانه‌های گندم نان رقم طبسی با استفاده از نشان‌گرهای دی ان ا چندریختی تصادفی تقویت شده مورد بررسی قرار گرفت. بیش‌ترین میانگین ناجور تخم‌زایی در جمعیت 2 (با مقدار 155/0) و کم‌ترین مقدار آن در جمعیت 5 (با مقدار 042/0) مشاهده شد. براساس نتیجه‌های به دست آمده، بیش‌ترین فاصله‌ی ژنتیکی یا کم‌ترین تشابه ژنتیکی، بین جمعیت TE1M (ردیف‌های جهش یابنده‌ی نسل 1 رقم طبسی که با الکترون جهش یافته بودند) و جمعیت TE2M (ردیف‌های جهش یابنده‌ی نسل 2 رقم طبسی که با الکترون جهش یافته بودند) مشاهده شد. کم‌ترین فاصله‌ی ژنتیکی یا بیش‌ترین تشابه ژنتیکی بین جمعیت TG2M (جمعیت ردیف‌های جهش یابنده‌ی نسل 2 رقم طبسی که با پرتو گاما جهش یافته بودند) و جمعیت TE2M (جمعیت ردیف‌های جهش یابنده‌ی نسل 2 رقم طبسی که با الکترون جهش ‌یافته بودند) مشاهده شد. تجزیه‌ی خوشه‌ای پنج جمعیت ردیف‌های جهش یافته و شاهدهای رقم طبسی براساس مقدار تشابه ژنتیکی و با استفاده از روش جفت گروه بدون وزن با میانگین حسابی انجام و نمودار درختی با برش نمودار از نقطه تشابه 89/0 دو گروه حاصل شد. براساس نتایج به دست آمده، تنوع بین جمعیت‌ها معنی‌دار و بیش‌تر از تنوع درون جمعیت‌ها بود. <br />