مطالعه ی نظری و تجربی تولید رادیونوکلید درمانی تربیم-161 در رآکتور تحقیقاتی تهران

Abstract

تربیم-161 به دلیل ویژگی‌های مناسب واپاشی، یک رادیو‌نوکلید امیدبخش برای توسعه‌ی کمپلکس‌های درمانی جدید است و<br />می‌تواند جای‌گزین مناسبی برای لوتسیم-177 باشد. در این مطالعه، روش‌های تولید تربیم-161، مورد ارزیابی نظری و عملی قرار گرفت. در<br />شیوه‌ی نظری، با حل معادله‌های دیفرانسیلی زنجیره‌ی واپاشی و با اعمال مقدارهای ثابت موجود در معادله‌ها، فعالیت پرتوزایی رادیونوکلید<br />تربیم-161 و تمام ناخالصی‌های تولیدی محاسبه شد. روش عملی غالب تولید تربیم-161، تولید غیرمستقیم آن از طریق واکنش زنجیره‌ای Tb161Gd (β-)161Gd(n, γ)160 است. در این روش از هدف گادولینیم-160 غنی شده و یا گادولینیم طبیعی استفاده می‌شود. در مطالعه‌ی حاضر، برای تولید تربیم-161، گادولینیم طبیعی در رآکتور تحقیقاتی تهران با شار نوترون گرمایی حدود 1-s 2-cm 1013×3 به مدت<br />34 ساعت مورد پرتودهی قرار گرفت. فعالیت هر کدام از محصول‌های واکنش با استفاده از طیف‌سنجی پرتو گاما ارزیابی شد. نتایج نشان داد که در این شرایط، حدود 11/0 میلی‌کوری تربیم-161 تولید شده بود. داده‌های حاصل از حل معادله‌های واپاشی، این مقدار را تأیید نمود. لذا، می‌توان نتیجه گرفت که با پرتودهی طولانی مدت 10 میلی‌گرم از گادولینیم-160 غنی شده، تولید حدود صد میلی‌کوری تربیم-161 امکان‌پذیر خواهد بود.