بررسی مسأله اجتماعی محوری شهر تهران در سالهای نخست انقلاب اسلامیتا پایان جنگ (67-1357)و نسبت آن با شرایط اجتماعی حاکم بر این دوره
چکیده
مقاله حاضر در پی شناخت مسئله محوری شهر تهران در سالهای 1357 تا 1367 و بررسی نسبت موجود میان این موضوع و شرایط اجتماعی حاکم بر این دوران میباشد. روش بکار گرفته شده تحلیل محتوا و روش کتابخانه ای/اسنادی میباشد. چارچوب مفهومی جهت انجام تحقیق حاضر، بر مبنای "رویکرد برساختگرایی " و ویژگیهای "متغییر و نسبی بودن" و "تاریخی بودن" مسائل اجتماعی انتخاب شده است.از میان پژوهش های انجام شده در حوزه مسائل اجتماعی شهر تهران 15 پژوهش تحلیل محتوا شده و بر اساس یافته های این تحقیق مهمترین مسئاله اجتماعی تهران در سالهای مذکور مسائل جمعیتی بوده است که شامل حاشیهنشینی، مهاجرت، شلوغی و ازدحام جمعیت، حضور اتباع خارجی و ... میشود. با مروری بر شرایط اجتماعی حاکم بر این سالها مشخص شد که با وجودی که شهر تهران از سالها پیش از انقلاب تحت تأثیر انجام اصلاحات ارضی و نوسازی دوران محمدرضا پهلوی، با مشکل افزایش جمعیت روبرو بوده است، اما این مشکل در سالهای آغازین انقلاب به اوج خود رسیده و پس از آن نیز وقوع جنگ 8 ساله و مهاجرتهای ناشی از آن، سبب شد تا این مشکل به صورت یک مسئلهی اجتماعی مورد توجه قرار گیرد.
کلید واژگان
مسأله اجتماعیتهران
تحلیل محتوا
برساختگرایی
مسائل جمعیتی
شماره نشریه
4تاریخ نشر
2014-12-221393-10-01
ناشر
دانشگاه آزاد اسلامی واحد خلخالسازمان پدید آورنده
علامه طباطبایی تهرانعضوهیأت علمی دانشگاه علامه طباطبایی تهران - ایران
