بررسی سیاست‌ جمهوری اسلامی ایران در قبال عراق جدید (2015-2003)

Abstract

در پژوهش حاضر سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در عراق پس از صدام مورد مطالعه قرار می​گیرد. با حمله آمریکا و متحدانش به عراق در سال 2003م، رژیم بعث عراق سرنگون گردید و عراق جدیدی با ساختار سیاسی نوینی شکل گرفت. با تغییر ساخت قدرت و حکومت عراق، زمینۀ حضور و نفوذ بازیگران منطقه​ ای از جمله ایران در این کشور فراهم شد و این پرسش مطرح می شود که جمهوری اسلامی ایران چه سیاستی را در قبال عراق پس از صدام اتخاذ کرده است و در پی کسب چه اهدافی می​باشد؟ یافته ​های مقاله حاضر که برای پیشبرد مباحث خویش از روش ترکیبیِ توصیفی – تحلیلی بهره گرفته است حاکی از آن است که سیاست جمهوری اسلامی ایران در عراق پس از صدام بر مبنای همکاری و ائتلاف بوده است، به این معنا که جمهوری اسلامی ایران در راستای افزایش گستره نفوذ خود و کاهش تهدیدات ناشی از تحولات عراق بر امنیت ملی خود، بر تحکیم و تثبیت جایگاه شیعیان در ساختار سیاسی عراق و تقویت دولت مرکزی آن کشور تأکید کرده و می​کند.<br /> <br /> <strong>‌</strong>