مروری بر روش‌ها‌ی بهره‌برداری خودکار در سامانه‌های آبیاری تحت‌فشار

Abstract

امروزه با توجه به محدودیت منابع آب عمده‌ترین هدف خودکار سازی، امکان پیش‌بینی حجم بهینه آب آبیاری و ارتقاء مدیریت توزیع و تحویل آب در یک سامانه آبیاری است. با توسعه سامانه‌های آبیاری تجمیع شده از قطعات مختلف زراعی و باغی با مالکیت بهره­برداران مختلف، لزوم گرایش به سامانه­های خودکار، به‌منظور کاهش مشکلات فنی و اجتماعی در طرح‌های مذکور بیش‌ازپیش مشهود است. در این تحقیق قابلیت­های خودکار سازی در سامانه‌های آبیاری تحت‌فشار، با رویکرد توأمان مدیریت مصرف آب و انرژی موردبررسی قرارگرفته است. همچنین با توجه به آنکه تمرکز فعالیت‌های خودکار سازی سامانه‌های آبیاری تحت­فشار در محل ایستگاه پمپاژ است، به الگوریتم‌های کنترلی در این بخش از سامانه‌های آبیاری نیز اشاره شده است. بررسی روش‌های کنترلی در سامانه‌های آبیاری نشان‌دهنده آن است که با توجه به تأثیر عوامل محیطی در بهره­برداری سامانه و به‌منظور مدیریت مصارف آب و انرژی، استفاده از کنترل حلقه بسته با کنترل‌گر PID در سامانه‌های آبیاری تحت‌فشار تجمیع شده، قابل توصیه و کاربرد است.