اثر وراپامیل، نیفدیپین و دیلتیازم بر پاسخ درد ناشی از فرمالین در موش سوری

Abstract

چکیده کانال­های کلسیمی وابسته به ولتاژ نقش مهمی در کارکرد سلول­های قلبی و بافت­های عصبی و عروقی دارند. وراپامیل، نیفدیپین و دیلتیازم، مهار کننده­های کانال­های کلسیمی با کاربرد وسیع برای درمان بیماری­های قلبی- عروقی می­باشند. چندین مطالعات نشان داده­اند که مهار کننده­های کانال­های کلسیمی اثرات ضد دردی و ضد التهابی در مدل­های مختلف حیوانی دارند (اما در همه مدل­ها این اثرات نشان داده نشده است). هدف از این مطالعه تعیین اثر وراپامیل، نیفدیپین و دیلتیازم بر رفتار درد و التهاب ناشی از فرمالین در موش سوری می­باشد.در این مطالعه تجربی، وراپامیل، نیفدیپین و دیلتیازم با دوز 10 میلی­گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به صورت داخل صفاقی 30 دقیقه قبل از تزریق کف پایی فرمالین 5 درصد با حجم 20 میکرولیتر تزریق شد. مدت زمان لیسیدن و گاز گرفتن پنجه پای تزریق شده به عنوان پاسخ درد در فواصل زمانی 5 دقیقه­ای به مدت یک ساعت ثبت شد.نتایج نشان داد که تزریق کف پایی فرمالین یک رفتار درد دو مرحله­ای (مرحله اول: 5-0 و مرحله دوم: 45-20 دقیقه پس از تزریق) ایجاد می­کند. تزریق داخل صفاقی وراپامیل، نیفدیپین و دیلتیازم قبل از فرمالین، پاسخ درد مرحله دوم (درد التهابی) را به طور معنی­دار (05/0<em>p</em><) کاهش می­دهد. فقط وراپامیل رفتار درد مرحله اول (درد نوروژنیک) را به­طور معنی­دار کاهش می­دهد (05/0<em>p</em><).بر اساس نتایج چنین می­توان پیشنهاد کرد که وراپامیل، نیفدیپین و دیلتیازم اثر کاهش دهنده درد و درد التهابی ایجاد می­کنند. این اثر احتمالاً به­دلیل مسدود کردن کانال­های کلسیمی و کاهش جریان کلسیم و در نتیجه کاهش آزاد سازی نوروترنسمیترها و دیگر واسطه­های درد و التهاب است.