اوصاف ضمانت‌نامه مستقل در حقوق ایران و مقررات بین‌الملل

Abstract

ضمانت‌نامه‌ی‌ مستقل، قرارداد یا سندی است که به موجب آن، صادرکننده به درخواست متقاضی پرداخت مبلغ معینی را به ذی‌نفع با رعایت شرایط مقرر در ضمانت‌نامه و مستقل از تعهدات متقابل ذی‌نفع و متقاضی که ناشی از قرارداد اصلی است، برعهده می‌گیرد. این ضمانت‌نامه‌ها ریشه در گسترش تعاملات تجاری دارد و بایستی آن را یک پدیده‌ی به نسبت جدید و ماحصل عرف و رویه‌ی‌ تجارت بین‌الملل و نیازهای تجاری و اقتصادی به حساب آورد. ضمانت‌نامه‌ی مستقل دارای اوصاف متعددی است که شناخت آن‌ها در به‌کارگیری هرچه دقیق‌تر چنین ضمانت‌نامه‌هایی در عرصه‌ی حقوق تجارت و تعاملات تجاری مؤثر و ضروری به‌نظر می‌رسد؛ به ویژه که قانون‌گذار ایران به تازگی در صدد است تا با تدوین قانون در این خصوص، فضا را برای بهبود وضع تبادلات تجاری مهیا نماید. در این نوشتار، با روشی توصیفی- تحلیلی اوصاف ضمانت‌نامه‌های مستقل که عبارت است از استقلال از قرارداد پایه، تشریفاتی بودن صدور و قابلیت انتقال آن‌ها، در حقوق داخلی و عرصه‌ی تجارت بین‌الملل مورد بحث و بررسی قرار گرفته و ضمن بیان ویژگی‌ها و مفهوم دقیق هر وصف، شباهت‌ها و تفاوت‌های میان حقوق ایران و مقررات بین‌المللی در خصوص این اوصاف مورد اشاره قرار می‌گیرد.