تأثیر تجویز واژینال قرص ایزوسورباید منونیترات بر آمادگی سرویکس و القای زایمان در حاملگی پس از موعد

Abstract

<strong>زمینه و هدف:</strong> حاملگی پس از موعد از اندیکاسیون­های شایع القای لیبر است. یافته­های متعدد نشان داده است که داروهای آزادکنندة اکسید نیتریک سبب آمادگی سرویکس می­شوند. هدف این مطالعه، تعیین تأثیر تجویز واژینال قرص ایزوسورباید منونیترات بر آمادگی سرویکس در زنان نخست­زا با سن حاملگی 42-40 هفته بود. <strong>روش بررسی:</strong> این کارآزمایی بالینی دوسوکور در بیمارستان سینا اهواز در سال 1389 بر روی 80 خانم باردار نخست­زا با حاملگی نرمال و با نمرة بیشاب 4 یا کمتر انجام شد. در گروه مداخله، ایزوسورباید منونیترات (20× 2میلی­گرم) و در گروه کنترل، دارونما در دو دوز، 24 ساعت قبل از شروع اینداکشن با اکسی­توسین به­صورت واژینال تجویز شد. تغییر نمرة بیشاب بعد از 24 ساعت، فاصلة شروع اینداکشن با اکسی­توسین تا فاز فعال و طول فاز فعال زایمان بین دو گروه مقایسه گردید. داده­ها با t-test, chi square, Survival Analize(Kaplan Mayer) and Repeated measure و با نرم­افزار SPSS نسخة 16 تجزیه و تحلیل و سطح کمتر از 05/0، معنادار بود. <strong>یافته­ها</strong><strong>:</strong> در گروه مداخله پس از 24 ساعت مداخله، میانگین افزایش نمرة بیشاب نسبت به گروه کنترل بیشتر بود (008/0=p). فاصلة زمانی اینداکشن با اکسی­توسین تا فاز فعال زایمان در گروه مداخله کوتاه­تر بود (03/0=p). میانگین طول فاز فعال زایمان در دو گروه تفاوت نداشت (78/0=p). عارضة جانبی مادری و جنینی به­جز بروز سردرد در گروه مداخله که نسبت به گروه دارونما بیشتر بود (0001/0>p)، مشاهده نشد. <strong>نتیجه­گیری:</strong> تجویز واژینال قرص ایزوسورباید منونیترات در آماده شدن سرویکس مؤثر است<strong>.</strong>