بررسی ایمونو هیستوشیمیایی بروز مارکر p63 در تومور بزاقی پلئومورفیک آدنوما و موکواپیدرموئید کارسینوما

Abstract

<strong>زمینه و هدف:</strong> تومورهای بزاقی 2 تا 3 درصد نئوپلاسم­های سر وگردن را تشکیل می­دهند و در حال حاضر اطلاعات کمی در مورد مکانیسم­های مولکولی دخیل در تومورزایی آنها وجود دارد. پروتئین P63 نقش مهمی در تکامل اپی تلیوم، سلول­های ریشه­ای و تمایز بازی می­کند و ممکن است به عنوان انکوژن عمل نماید. هدف از این تحقیق بررسی بروز مارکر p63 و نقش تومورزایی آن در نئوپلاسم­های بزاقی می­باشد. <strong>روش بررسی:</strong> در این پژوهش هجده نمونه پلئومورفیک آدنوما و نه نمونه موکواپیدرموئید کارسینوما برای مارکر p63 با استفاده از روش ایمونوهیستوشیمی رنگ­آمیزی شدند. وسعت رنگ­پذیری بر اساس درصد سلول­های مثبت رنگ گرفته در حداقل 1000 سلول نئوپلاستیک محاسبه شد. <strong>یافته­ها:</strong> در غده بزاقی نرمال و پلئومورفیک آدنوما سلول­های میو اپی تلیال و سلول­های بازال مجاری رنگ­پذیری نشان دادند. ولی سلول­های مفروش­کننده مجاری و آسینی­ها منفی بودند. در موکو اپی درموئید کارسینوما سلول­های اپی تلیالی و اینترمدیت p63 را بروز دادند اما سلول­های موکوسی منفی بودند. بعد از انجام آزمون t نسبت سلول­هایP63 مثبت در موکواپیدرموئید کارسینوما 44/84 درصد و در پلئومورفیک آدنوما 83/57درصد بود (P<0.05). <strong>نتیجه­گیری:</strong> براساس نتایج بدست آمده P63 در سلول­های میواپی تلیال و بازال غده بزاقی نرمال بروز می­کند. بروز این مارکر در سلول­های اپیدرموئید و اینترمدیت موکواپیدرموئید کارسینوما و میواپی تلیال و بازال پلئومورفیک آدنوما نیز دیده می­شود که پیشنهاد می­کند p63 در تومورزایی غدد بزاقی می­تواند دخیل باشد.