تحلیل اقتصادی توافق ائتلافی اختراع

Abstract

با جهانی شدن و پیشرفت فناوری، استفاده از اختراع، قراردادهای انتقال فناوری و روابط بین مخترعان گسترده­تر شده است. این عوامل، سبب مطرح شدن نوع جدیدی از قراردادها شده است که «<em>توافق ائتلافی­اختراع</em>» یا «<em>قرارداد مدیریت جمعی اختراع</em>» نام دارند. ائتلاف وسیله­ای است که دارندگان به اداره اختراع­های خود و تجاری­سازی آن می‌پردازند. ائتلاف نوعی مدیریت جمعی حق اختراع‌های انبوه است که مقتضیات حقوقی و اقتصادی­ای سبب مطرح شدن آن می‌شود: اعطای گسترده حق­اختراع، لزوم همکاری مشترک میان مخترعان درجهت تولید براساس اختراع‌های مشابه، دوری از دعاوی احتمالی نقض اختراع، کاهش هزینه­های معاملاتی از آن دست هستند. با توجه به اینکه کشور ایران در مسیر پیشرفت خود با این قبیل قراردادها مواجه است، این مقاله درصدد خواهد بود که خلأ ادبیات حقوق مالکیت فکری را تا حدی رفع کند. سؤال اصلی در تحقیقحاضر که متکیبر مطالعه‌یکتابخانه­ایو روشتحلیلیاست، این است که استفاده از این قراردادها تا چه حد می‌تواند به نفع مخترعان، مصرف‌کنندگان و جامعه باشد و به همین جهت از روش هزینه فایده استفاده می‌کنیم. در این مقاله، ابتدا به تعریف ائتلاف و بیان ویژگی‌ها آن و سپس به تحلیل اقتصادی آن پرداخته ‌شده است.