مشکلات رفتاری کودکان 2 تا 6 سال: نقش سبک‌های والدگری و استرس والدینی

Abstract

<strong>هدف: </strong>پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش سبک‌های والدگری و استرس والدینی در پیش­بینی مشکلات رفتاری کودکان 2 تا 6 سال انجام شد. <strong>روش:</strong> طرح پژوهش، توصیفی و از نوع همبستگی بود. بدین منظور 355 نفر (149 دختر و 206 پسر) از کودکان مهدکودک‌های شهر قم به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای انتخاب و مادران آنها به پرسش‌نامه مشکلات رفتاری کودکان آخنباخ (CBCL)، پرسشنامه سبک‌های والدگری بامریند (PSS) و پرسشنامه استرس والدینی آبیدین(PSI-SF) پاسخ دادند. در تحلیل داده‌ها از آزمون همبستگی و تحلیل رگرسیون گام به گام استفاده شد. <strong>یافته‌ها:</strong> نتایج نشان داد بین سبک والدگری مستبدانه و مؤلفه‌های استرس والدگری مادر با مشکلات رفتاری برونی‌سازی‌شده کودک ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین ارتباط مثبت و معنادار سبک والدگری سهل‌گیرانه، والدگری مستبدانه و مؤلفه‌های استرس والدگری مادر با مشکلات رفتاری درونی‌سازی‌شده کودک تأیید شد. رابطه سبک والدگری مقتدرانه با مشکلات رفتاری درونی‌سازی‌شده منفی و معنادار بود. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه گام به گام نشان داد که مولفه ویژگی‌های کودک مشکل‌آفرین از ابعاد استرس والدینی و سبک والدگری مستبدانه به خوبی مشکلات رفتاری برونی‌سازی‌شده کودکان را پیش­بینی می‌کنند. همچنین مولفه­های ویژگی‌های کودک مشکل‌آفرین و آشفتگی والدینی از ابعاد استرس والدینی به علاوه سبک والدگری مستبدانه نیز از مهم­ترین پیش­بینی کننده­های مشکلات رفتاری درونی‌سازی‌شده کودکان بودند. این یافته‌ها نقش مهم سبک­های والدگری و استرس والدینی را در شکل­گیری مشکلات رفتاری کودکان نشان می­دهد. <strong>نتیجه‌گیری:</strong> بنابراین تدوین و طراحی برنامه­های پیشگیرانه و آموزشی با در نظر گرفتن این متغیرها جهت کاهش مشکلات رفتاری کودکان ضروری به نظر می­رسد.