جداسازی و فراوانی اشریشیاکلی O157:H7 از مزارع پرورش شترمرغ استان لرستان با استفاده از روش کشت و واکنش زنجیرهای پلیمراز چندگانه
دریافت مدرک
FullText
اندازه فایل:
548.3کیلوبایتنوع فايل (MIME):
PDFنوع مدرک
Textمقاله پژوهشی (اصیل)
زبان مدرک
فارسیچکیده
اشریشیاکلی O157:H7در سراسر دنیا به عنوان یک عامل مهم اسهال، کولیت خونریزی دهنده و سندروم اورمی همولیتیک شناخته شده است. مخزن اصلی و طبیعی اشریشیاکلی O157:H7 حیوانات اهلی و وحشی میباشند که باکتری را از طریق مدفوع خود در محیط منتشر میکنند. هدف این مطالعه جداسازی و تعیین شیوع اشریشیاکلی O157:H7در نمونههای مدفوع مزارع پرورشی شترمرغ با استفاده از کشت و واکنش زنجیرهای پلیمراز چند گانه در استان لرستان بود. در این بررسی توصیفی- مقطعی در مجموع یکصدنمونه مدفوع شترمرغ طی ماههای فروردین تا خرداد سال 1394 جمع آوری گردید. ده گرم نمونه مدفوع به آّب گوشت تریپتونسوی حاوی مکمل نووبیوسین (TSB-n) اضافه گردید. جهت غربالگری، کلیه نمونههای غنی شده بر روی محیط انتخابی مکانکیآگار سوربیتولدار حاوی مکمل سفکسیم و تلوریت پتاسیم (CT-SMAC) کشت داده شد. سپس کلیه جدایههای سوربیتول منفی اشریشیا کلی با استفاده از پرایمرهای اختصاصی با آزمون PCR چندگانه مورد ارزیابی قرارگرفتند. از یکصد نمونه مدفوع، بعد از غنی سازی و کشت در محیط انتخابی CT-SMAC، پرگنههای سوربیتول منفی از 15 نمونه (15 درصد) جدا گردید. در آزمون واکنش زنجیرهای پلیمراز چندگانه تنها 4 جدایه (4 درصد) به عنوان اشریشیاکلی O157:H7 شناسایی شدند. مطالعه حاضر اولین گزارش جداسازی و تشخیص اشریشیاکلی O157:H7 از نمونه های مدفوع شترمرغ در ایران میباشد. این بررسی اهمیت مدفوع شتر مرغ را به عنوان مخزنی از اشریشیاکلی O157:H7 نشان میدهد.
کلید واژگان
جداسازیشیوع
اشریشیاکلی O157:H7
شترمرغ
مدفوع
شماره نشریه
2تاریخ نشر
2018-02-201396-12-01
ناشر
دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسارسازمان پدید آورنده
کارشناسی ارشد ناپیوسته باکتریشناسی، گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستانگروه پاتوبیولوژی - دانشکده دامپزشکی دانشگاه لرستان
دانشجوی دکترای تخصصی میکروبشناسی، گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه
شاپا
2251-88512252-0244
