بررسی الگوی پراکندگی سلول‌های کرومافین در غده آدرنال شتر یک کوهانه (Camelus dromedarious) بالغ

Abstract

سلول‌های کرومافین در حفظ فشار خون، متابولیسم کربوهیدرات‌ها و حرکت خون به اندام‌های حیاتی بدن در زمان استرس نقش داشته و حیوان را برای مقابله با آن آماده می‌سازند.‌ پراکندگی این سلول‌ها در پستانداران اهلی متفاوت می‌باشد. در این مطالعه، پراکندگی سلول‌های کرومافین در 40 نفر شتر نر و ماده 10-6 ساله، متعاقب تهیه مقاطع میکروسکوپی و رنگ‌آمیزی‌های هماتوکسیلین و ائوزین، ماسون تری کروم، و کرومافین مورد بررسی قرار گرفت.<br />کپسولی ضخیمی از بافت همبند سخت کلاژنه غده آدرنال را احاطه می‌کند. کورتکس توسط بافت همبند سخت کلاژنه از مدولا مجزا می‌گردد. لایه‌های گرانولوزا، فاسیکولاتا و رتیکولاریس به ترتیب 15، 55 و 27 درصد از حجم کورتکس را اشغال می‌نمایند. لایه رتیکولاریس در شترهای نر وسیع‌تر است، اما این اختلاف معنی‌دار نیست. عروق خونی محصور در بافت همبند از کورتکس عبور کرده و پیرامون آنها، هر سه لایه کورتکس حضور دارند. بین کورتکس و مدولا، ندول‌های کورتکس آدرنال، محصور در بافت همبند سخت و واجد هر سه لایه کورتکس وجود دارند. مدولا گاهی تا مجاور کپسول گسترش می‌یابد و منطقه زیرکپسولی در این نواحی فاقد کورتکس می‌باشد. کورتکس مجاور این قسمت‌ها گاهی فقط حاوی لایه رتیکولاریس است. آرایش سلول‌های کرومافین در جنس ماده از یک الگوی تصادفی تبعیت می‌کند در حالی‌که در جنس نر در دو لایه مجزا، شامل سلول‌های مولد اپی‌نفرین در بخش خارجی و سلول‌های مولد نوراپی‌نفرین در قسمت داخلی مدولا قرار می‌گیرند. این مطالعه نشان داد پراکندگی سلول‌های کرومافین در دو جنس نر و ماده از دو الگوی کاملا متفاوت برخوردار است.