رابطه بین گرایش دختران به فرار از منزل و افزایش مفاسد اجتماعی با وضعیت اقتصادی خانواده‌ها در استان خراسان شمالی

Abstract

فرار دختران از خانه در جامعه ‌ایرانی به دلیل معیارها، هنجارها و ارزش‌های دینی، خانوادگی و اجتماعی، یک آسیب و مسئله اجتماعی می‏باشد که به افزایش نرخ مفاسد اجتماعی (فعالیت باندهای تجارت دختران، باندهای فحشاء و روسپیگری، اعتیاد،…) منتهی می‏گردد. لذا پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین گرایش دختران به فرار از منزل و افزایش مفاسد اجتماعی با وضعیت اقتصادی خانواده‌ها در استان خراسان شمالی انجام پذیرفته است. این تحقیق به روش پیمایشی با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته "گرایش دختران به فرار از منزل و افزایش مفاسد اجتماعی" و پرسشنامه محقق ساخته "وضعیت اقتصادی خانواده‌ها" انجام شده است. پس از تایید روایی صوری، پایایی پرسشنامه ها با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ به ترتیب 0/68 و 0/90 بدست آمد. جامعه آماری به تعداد 67241 نفر اعم از کلیه دختران 10 تا 14 ساله که هرگز ازدواج نکرده بودند و مقیم استان خراسان شمالی در سال 97 بوده اند، می‌باشد. نمونه آماری بر طبق جدول مورگان شامل 342 نفر از کل جامعه می‌باشد که به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای نسبی پرسشنامه در بین ایشان توزیع شد. با انجام آزمون‌های همبستگی فرضیه اصلی این پژوهش در سطح اطمینان 99% مورد تأیید قرار گرفت. همچنین بین مؤلفه‌های فرعی پژوهش (گرایش دختران به فرار از منزل به دلیل داشتن ناپدری یا نامادری، گرایش دختران به فرار از منزل به دلیل شکست تحصیلی و سرزنش والدین، گرایش دختران به فرار از منزل به دلیل سختگیری و وجود شرایط تنبیه از سوی والدین) و افزایش مفاسد اجتماعی فرار دختران با وضعیت اقتصادی خانواده‌ها سطح اطمینان 99% رابطه معناداری وجود دارد.