تأثیر هشت هفته تمرینات تناوبی با شدت بالا (HIT) و تمرینات صبحگاهی بر آمادگی جسمانی کارکنان فرماندهی انتظامی استان خراسان شمالی

Abstract

هدف از پژوهش حاضر مقایسه تأثیر هشت هفته تمرینات تناوبی با شدت بالا (HIT) و تمرینات صبحگاهی بر آمادگی جسمانی کارکنان پلیس استان خراسان شمالی بود. به این منظور 50 نفر از کارکنان پلیس استان به طور تصادفی در دو گروه تمرینات 25HIT نفر و تمرینات صبحگاهی 25 نفر قرار گرفتند؛ برنامه تمرینات HIT، با شدت بالای 90 درصد ضربان قلب بیشینه به مدت هشت هفته و هر هفته سه جلسه اجرا شد. گروه تمرین صبحگاهی نیز به مدت 8 هفته تمرینات صبحگاهی روزانه را انجام می دادند. آزمون های سنجش آمادگی جسمانی قبل و بعد از 8 هفته تمرین HIT و صبحگاهی انجام شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون t وابسته و ویلکاکسون، برای بررسی تغییرات درونگروهی و از آزمون t مستقل و یومان ویتنی برای بررسی تغییرات بین گروهی با سطح اطمینان P>0/05 استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد، هشت هفته تمرینات HIT تأثیر معناداری بر فاکتورهای استقامت قلبی- عروقی، استقامت عضلانی و سرعت داشت اما هشت هفته تمرینات صبحگاهی فقط بر فاکتور استقامت قلبی- عروقی تأثیر معناداری داشت. به علاوه بین هشت هفته تمرینات HIT و تمرینات صبحگاهی ناجا بر فاکتورهای استقامت قلبی- عروقی، استقامت عضلانی و سرعت کارکنان نیروی انتظامی تفاوت معناداری یافت شد. در مجموع تمرینات HIT تأثیر مثبتی بر فاکتورهای آمادگی جسمانی کارکنان نیروی انتظامی دارد و بنابراین پیشنهاد می شود برای افزایش آمادگی جسمانی کارکنان نیروی انتظامی، تمرینات HIT به تمرینات صبحگاهی افزوده شود.