بررسی عوامل اجتماعی مؤثر بر مدگرایی (عفاف و حجاب) در بین دانشجویان دانشگاه مازندران

Abstract

هدف این تحقیق سنجش میزان مدگرایی دانشجویان دانشگاه مازندران و عوامل اجتماعی مؤثر بر آن و رابطه این عوامل با مدگرایی با تاکید بر عفاف و حجاب است. در این تحقیق از نظریات جامعه شناسانی چون جورج زیمل و تورشتاین و بلن استفاده شده است. روش تحقیق به صورت پیمایشی و کتابخانه ای و ابزار جمع آوری اطلاعات، پرسش نامه محقق ساخته بر اساس طیف لیکرت می باشد. جامعه آماری این تحقیق را دانشجویان دانشگاه مازندران تشکیل می دهند که از بین آن ها با استفاده از فرمول کوکران 187 نفر به عنوان نمونه تحقیق انتخاب شده اند. روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای می باشد. نتایج تحقیق نشان می دهد بین متغیر همرنگی اجتماعی و مدگرایی رابطه معناداری وجود دارد. بین متغیر دین داری و مدگرایی رابطه معناداری وجود دارد که جهت رابطه معکوس و منفی است. همچنین بین متغیر تمایز اجتماعی و رفتار مدگرا (عفاف و حجاب) رابطه معناداری وجود دارد، اما بین این متغیر و گرایش به مد رابطه ای وجود ندارد. همچنین رابطه ی بین متغیر پایگاه اجتماعی و مدگرایی رد می شود؛ یعنی بین این دو متغیر رابطه ی معناداری وجود ندارد. مهم ترین عامل اجتماعی که بر میزان مدگرایی در این تحقیق تأثیرگذار بوده، همرنگی اجتماعی و دین داری است.