رنج از نگاه مولانا

Abstract

تصور زندگی بدون رنج، تصوری است که عقلش نمی­کند تصدیق؛ از این رو، مسأله رنج همواره برای انسان­های اندیشمند مطرح بوده و هر کسی به نحوی آن را تبیین کرده است. مولوی نیز به ژرفی در این مسأله اندیشیده است. در این مقاله، نظرات مولوی درباره انواع رنج، علل رنج و آثار نیکوی آن بررسی شده است. او رنج­ها را به دو گروه عمده تقسیم کرده است: رنج­هایی که انسان، خود برای خویشتن فراهم می­آورد و رنج­هایی که خداوند مهربان، برای پرورش انسان، در نظر می­گیرد. مولوی رنج­های دسته اول را ناشی از خودخواهی و نادانی انسان می­داند و آنها را مردود می­شمارد، امّا رنج­های گروه دوم را می­پذیرد، زیرا که آنها از لطف خفیّ خدا سرچشمه گرفته است و آثاری نیکو در زندگی آدمی دارد.