بررسی میزان شیوع نوزوما سرانا، آکاراپیس وودی، واروآجاکوبسونی و ملوئه واریگاتوس در زنبورستان‌های استان اردبیل درسال‌های 1396 - 1393

Abstract

جرب‌های انگلی زنبور عسل (جنس‌های واروآ و آکاراپیس) و انگل اجباری داخل سلولی زنبور عسل (جنس نوزوما) مسئول خسارات سنگین در کندوهای زنبور عسل، کلنی‌ها بوده و تهدیدی جدی در صنعت زنبور‌داری محسوب می‌شوند. این مطالعه جهت تعیین شیوع انگل‌های زنبور عسل در ده منطقه استان اردبیل انجام گرفت. از 315 زنبورستان (62700 کندو) بطور تصادفی در فصول مختلف از سال 1396-1393 در استان اردبیل نمونه‌برداری انجام گرفت. شیوع انگل‌های یافت شده: نوزوما سرانا (06/92 درصد)، آکاراپیس وودی (76/4درصد)، واروآجاکوبسونی (68/19 درصد) و ملوئه واریگاتوس (90/1درصد) بودند. ارتباط بین آلودگی انگلی و سال مطالعه معنی‌دار نبوده ولی آلودگی نوزوما سرانا در سال‌های مختلف بطور معنی‌داری بیشتر از انگل‌های دیگر بود. بیشترین شیوع نوزوما سرانا در بهار مشاهده شد. مطابق یافته‌ها، نوزوما سرانا تنها انگل زنبور عسل با پراکندگی جغرافیایی گسترده بود. به نظر می‌رسد که آب و هوا در میزان شیوع انگل موثر می‌باشد.