بررسی آزمایشگاهی مقایسه امتزاجپذیری گاز دی اکسید کربن و نفتهای خام و سنتز شده مطالعه موردی: یکی از مخازن جنوب ایران
نوع مدرک
Textمقاله پژوهشی
زبان مدرک
فارسیچکیده
از مشکلات مهم در فرآیندهای ازدیاد برداشت نفت، احتمال ترسیب و نشست آسفالتین میباشد. این مساله ممکن است منجر به آسیب سازند یا انسداد ناحیه جریان در اطراف چاه، جذب آسفالتین بر سطح کانیهای مخزن و سپس تغییر ترشوندگی مخزن از حالت آبتر به نفتتر، ترسیب در واحدهای فرآورش سیال و در نتیجه کاهش بازیابی مؤثر نفت شود. مطالعه حاضر به بررسی و مقایسه اثر نفتهای سنتزی حاوی نرمال پارافین در حالت بدون آسفالتین و با آسفالتین و نفت خام بر کشش بین سطحی گاز دی اکسید کربن- نفت در دمای ثابت و فشارهای مختلف با استفاده از روش ناپدید شدن کشش بین سطحی میپردازد. نتایج نشان میدهند که نرمال پارافین بهعنوان عامل ناپایداری ذرات آسفالتین در سطح فاز نفتی عمل کرده و افزایش مقدار آن در ترکیب نفتی سبب انتقال بیشتر آسفالتین به سطوح بین نفت و گاز میشود که این خود موجب افزایش کشش بین سطحی سیالات و کاهش انحلالپذیری دی اکسید کربن میگردد. همچنین در فرآیند کاهش کشش بین سطحی با افزایش فشار، سرعت رسیدن به امتزاجپذیری نسب به فشار، در اطراف نقطه آغاز ترسیب آسفالتین، کاهش مییابد. تجمع آسفالتین در سطح تماس نفت- گاز برای نفتهای حاوی آسفالتین، بر روند شیب نمودار ناپدید شدن کشش بین سطحی در حرکت به سمت شرایط امتزاجپذیری، اثر میگذارد و ترسیب آسفالتین سبب کاهش شیب نمودار کشش بین سطحی شده که دستیابی به شرایط امتزاجپذیری را سختتر میکند.
کلید واژگان
ترسیب آسفالتینکشش بین سطحی
امتزاجپذیری
ازدیاد برداشت و نرمال پارافین
شماره نشریه
285تاریخ نشر
2016-02-201394-12-01
ناشر
پژوهشگاه صنعت نفتسازمان پدید آورنده
بخش مهندسی نفت، دانشکده مهندسی شیمی، نفت و گاز، دانشگاه شیرازبخش مهندسی نفت، دانشکده مهندسی شیمی، نفت و گاز، دانشگاه شیراز
مرکز تحقیقات پیشرفته ازدیاد برداشت از مخازن نفتی، دانشکده مهندسی شیمی، نفت و گاز، دانشگاه شیراز
شاپا
2345-29002383-4528
