کاربرد بی‌بافت‌های الیاف توخالی پلی استری (پلی اتیلن ترفتالات) در جمع‌آوری آلودگی‌های نفتی

Abstract

رها شدن ناخواسته نفت از مخازن گوناگون به دریا خسارات زیست ‌محیطی و اقتصادی فراوانی به همراه دارد. در تحقیقات اخیر برای حذف مواد نفتی شناور از سطح آب اقیانوس‌ها، جاذب‌های مصنوعی و طبیعی مانند الیاف پلی‌پروپیلن، پنبه و پشم به کار رفته است. در تحقیق حاضر، منسوجات بی‌بافت ساخته شده از مخلوط الیاف معمولی و توخالی پلی‌استر (0، 25، 50، 75 و 100% توخالی) از نظر ظرفیت برداشت و روغن باقی‌مانده مورد آزمایش قرار گرفتند. چهار نمونه مایعات نفتی در آزمایشات به کار رفت. ظرفیت جذب و قابلیت باقی‌ماندن مایع نفتی در منسوج 100% الیاف توخالی در میان نمونه‌های مورد آزمایش، برتر بود. نتایج نشان می‌دهد که جایگزینی الیاف معمولی با الیاف توخالی، ظرفیت برداشت مایعات نفتی را افزایش می‌دهد و مانع فرورفتن الیاف در عمق آب می‌شود. این مزیت الیاف توخالی به علت سطح مخصوص بیشتر و حجم ظاهری بزرگ‌تر آن می‌باشد.