بررسی اثر فشار بر میزان ماندگی گاز در راکتورهای حبابی و دوغابی

Abstract

در صنعت، معمولاً ستون راکتورهای حبابی و دوغابی در فشارهای بالای اتمسفری در حدود Bar ا7-35 کار می‌کنند. با وجود بررسی‌های زیادی که در مورد ستون‌های حبابی و دوغابی انجام شده، تعداد مطالعات آزمایشگاهی صورت گرفته در فشار بالا بسیار محدود می‌باشد. در این مقاله، اثر فشار و غلظت جامد بر روی ماندگی کلی گاز با استفاده از آزمایش اختلاف فشار بررسی شده است. آزمایش‌های انجام شده در این مطالعه با استفاده از گازهای نیتروژن و هوا، سیال پارافین و سیلیس به عنوان جامد در یک ستون راکتوری به قطر cm 16 و ارتفاع m 8/2 انجام گرفته است. محدوده فشار مطالعه شده در این تحقیق بین Bar ا7-18 است. مشاهده شد که افزایش فشار عملیاتی، موجب افزایش ماندگی کلی افزوده می‌شود. همچنین شدت اثر افزایش فشار بر روی ماندگی کلی گاز با افزایش غلظت جامد کاهش می‌یابد. در نهایت، معادله‌ای جهت برآورد ماندگی کلی گاز برای فشارهای بالا بر حسب چگالی گاز (ρg)، سرعت ظاهری گاز (Ug)، چگالی دوغاب (ρSL)، ویسکوزیته دوغاب (μSL) و کشش سطحی مایع (σL) ارائه شد.