ارزیابی درصدِ ابرپوش در ایران با استفاده از داده‌های سنجندۀ مودیس تررا (مطالعۀ موردی: سال 2007 میلادی)

Abstract

هدف از این پژوهش ارزیابی مقدار درصدِ ابرپوش در ایران است. درصدِ ابرپوش یکی از پارامتر‏های مهم اقلیمی و هواشناسی است که بیانگر میزان ابرناکی است. برای دست‏یابی به هدف، از پارامتر درصدِ ابرپوش فرآوردة ابر سنجندة مودیس ماهوارة تررا استفاده شده است و نتایج آن شامل توزیع مکانی، میانگین فصلی و سالانة‏ ابرناکی در کشور است. یافته‏های این پژوهش نشان داد که بیشینة سالانة توزیع مکانی ابرناکی در سواحل دریای خزر و کمینة آن در جنوب شرق کشور دیده می‏شود. در مقیاس فصلی، بیشینة ابرناکی در بیشتر فصول در سواحل جنوبی دریای خزر دیده می‏شود؛ اما در فصل زمستان بر روی مناطق کوهستانی رشته‏کوه البرز و شمال غرب کشور است و کمینة فصلی آن در بیشتر فصول در مناطق جنوب و جنوب شرقی کشور دیده می‏شود؛ اما در فصل تابستان در مناطق غربی و شرقی کشور دیده می‏شود. میانگین ابرناکی سالانة کل کشور 5_/27 درصد است که در هنگام صبح و عصر به‏ترتیب 3_/25 درصد و 7_/29 درصد است. در مقیاس فصلی، بیشترین و کمترین مقدار ابرناکی به‏ترتیب در فصل زمستان (1_/46 درصد) و تابستان (9_/9 درصد) رخ می‏دهد. در مجموع، در مقیاس فصلی و سالانه، تغییرات مکانی و زمانی ابرناکی در کشور ناهمگن است.