بالا آمدن سطح آب خلیج فارس و دریای عمان تحت تأثیر تغییر اقلیم در دوره‌های آتی

Abstract

بررسی‏ها نشان داده است که تغییرات تراز آب دریا در مقیاس محلی نسبت به تغییرات آن در مقیاس جهانی (میانگین تراز عمومی دریاها) متفاوت است. از آنجا که کاربرد مقادیر میانگین جهانی افزایش تراز آب در اجرای تحقیقات موجب بروز خطا در برآورد میزان دقیق آب‏گرفتگی و آسیب‏پذیری خطوط ساحلی است، برآورد میزان دقیق افزایش تراز آب با بهره‏گیری از مدل‏های AOGCM برای برنامه‏ریزی‏ و مدیریت نواحی ساحلی ضروری است. در طی این پژوهش، با استفاده از مدل SIMCLIM به محاسبة تغییرات تراز آب تا سال 2100 میلادی در منطقة خلیج فارس و دریای عمان تحت سناریوهای انتشار گاز گلخانه‏ای پرداخته شده است. نتایج نشان می‏دهد که تراز آب در این منطقه تا سال 2100، تحت سناریوهای RCP2.6، RCP4.5، RCP6.0، و RCP8.5 به‏ترتیب 84.18، 86.62، 89.06، و 181.3 سانتی‏متر خواهد بود. در حالی‏ که مقدار تغییرات تراز عمومی آب به‏ترتیب تحت سناریوهای RCP حدود 61، 71، 73، و 98 سانتی‏متر در سال 2100 پیش‏بینی شده است. مقایسة این مقادیر، لزوم محاسبة مقادیر تغییرات تراز محلی آب در منطقه را برای برآورد‏های دقیق‏تر از میزان آسیب‏پذیری سواحل به آب‏گرفتگی در دوره‏های آتی را نشان می‌دهد.