بررسی عوامل مؤثر بر میزان تجربۀ مزاحمت خیابانی (مطالعۀ موردی: زنان 18 تا 35 سال شهرستان همدان)

Abstract

هدف کلی این پژوهش بررسی، توصیف، تفسیر و درک زنان نسبت به علل بزه دیدگی و قربانی شدن زنان در فضاهای شهری است. جامعۀ آماری مورد مطالعۀ کلیۀ زنان بین 18 تا 35 سال هستند که بر اساس فرمول کوکران (326) خانم به‌عنوان نمونه انتخاب شد. در طراحی پرسشنامۀ از پرسشنامه‌های استاندارد مزاحمت جنسی (فرچایلد، 2007؛ لرد،2009) استفاده شده است. از آلفای کرونباخ نیز به‌منظور به‌دست آوردن روایی تحقیق استفاده شده است که آلفای کرونباخ برای طیف میزان تجربه مزاحمت خیابانی در سطح 85/ است. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها به‌وسیله تحلیل واریانس، آزمون F و آزمون T و همچنین آزمون ضریب همبستگی پیرسون صورت گرفته است. طبق یافته‌های تحقیق بین نوع آرایش، نوع پوشش، نابسامانی محل سکونت و میزان تجربه مزاحمت جنسی رابطه وجود دارد؛ همچنین بر اساس نتایج تحقیق بین حضور پلیس در سطح شهر و مزاحمت جنسی رابطۀ معنادار و معکوسی وجود دارد. مسألۀ بعدی بررسی رابطۀ بین وضعیت تأهل، میزان تحصیلات، سن و میزان تجربه مزاحمت جنسی زنان است که خروجی تحلیل آماری رابطه معناداری را بین افراد متأهل و مجرد متصور نیست. بنابراین، می‌توان گفت که تجربه مزاحمت خیابانی در خانم‌ها ربطی به وضعیت تأهل و تحصیلات و سن آن‌ها ندارد.