تغییرات رفرکتیو بعد از جایگذاری مایورینگ

Abstract

هدف:<br /> بررسی تغییرات عیوب انکساری و حدت بینایی قرنیه قبل و شش ماه بعد از عمل جایگزاری مایورینگ در بیماران با قوز قرنیه در بیمارستان فارابی تهران، ایران.<br /> روش بررسی:<br /> این مطالعه گذشته‌نگر پرونده 34 چشم 28 بیمار قوز قرنیه‌ای با میانگین سن 7/41±29 که تحت عمل مایورینگ قرار گرفتند و بعد از 6 ماه ارزیابی مجدد شده بودند، مورد بررسی قرار می‌دهد. دراین مطالعه حدت بینایی دور اصلاح شده، نتایج انکساری و داده‌های پنتاکم (اکولوس GmBh) ارزیابی شدند. درهمه‌ی بیماران مرکز قرنیه شفاف بود و امکان تجویز یا تحمل لنز برای آنها وجود نداشت و ضخامت مرکزی قرنیه در همه‌ی نمونه‌ها بیشتر از 360 میکرومتر بود.<br /> یافته‌ها:<br /> شش ماه بعد از عمل جراحی میانگین حدت بینایی دور اصلاح شده (در سیستمLogMAR) به طور معنی‌داری از 0/30±0/22 به 0/20±0/20بهبود پیدا کرد (0/006=p) و میانگین عیب انکساری اسفریکال از 3/76 ±4/66- دیوپتر به 3/72±1/48- دیوپترکاهش پیدا کرد (0/001=p). میانگین عیب انکساری سیلندریکال از 3/15±4/27- دیوپتر به 1/63±2/18- دیوپتر کاهش پیدا کرد (0/001=p). درصد فراوانی محورهای سیلندریکال رفرکشن قبل از عمل به ترتیب 21%، 44% و 35% موافق قاعده، مایل و مخالف قاعده بودند و بعد از عمل به ترتیب 18% ، 24% و 58% محورهای موافق قاعده، مایل و مخالف قاعده شده اند.<br /> نتیجه‌گیری:<br /> عمل مایورینگ بهبود قابل توجهی در حدت بینایی دور اصلاح شده، عیب انکساری اسفریکال و سیلندریکال و میزان آستیگماتیسم قرنیه فراهم می‌کند.