مطالعه میزان شیوع، باروری و قدرت حیاتی کیست هیداتیک در گاوهای‌ کشتار شده در کشتارگاه‌های استان مازندران (مطالعه موردی: شهرستان آمل)

Abstract

باروری و زنده‌بودن پروتواسکولکس‌های کیست هیداتیک در اعضای آلوده میزبان‌های واسط از موارد بسیار مهم در اپیدمیولوژی اکینوکوکوزیس می‌باشد. این مطالعه به جهت ارزیابی شیوع کیست هیداتیک، میزان باروری، توزیع آن برحسب نوع عضو و قدرت حیاتی آن‌ها در گاوهای کشتارشده درکشتارگاه شهرستان آمل به انجام رسیده است. از مجموعه 2097 راس لاشه گاو مورد بررسی، مرحله لاروی انگل اکینوکوکوس در 478 راس مشاهده شد (8/22 درصد). توزیع کیست بر حسب فراوانی در اندام ریه به میزان 5/51 درصد، در اندام کبد به میزان 5/21 درصد و آلودگی توام در اندام‌های ریه و کبد دام‌های آلوده برابر با 27 درصد بود. دام‌های با سنین دو و یا سه سالگی نسبت به دام‌های مسن‌تر میزان کمتری از آلودگی را نشان دادند. میزان کیست‌های هیداتیک بارور در دام‌هایی که اندام‌های ریه، کبد و یا توامان (ریه و کبد) آلوده بوده است به ترتیب برابر با 38/14 درصد، 81/32 درصد و 50/32 درصد بود. همچنین بررسی کیست‌های هیداتیک بارور نشان داد به طور متوسط 5/36 درصد از آن‌ها دارای قدرت حیاتی بودند که این میزان در عضو کبد برابر با 7/33 درصد و در عضو ریه برابر با 3/39 درصد بود. نتایج این تحقیق نشان داد هیداتیدوزیس از بیماری‌های مهم اقتصادی گاو در استان مازندران بوده و دفع بهداشتی اندام‌های آلوده در کشتارگاه‌ها ضروری است.