پتانسیل خوردگی و رسوب گذاری در شبکه توزیع آب آشامیدنی: مطالعه موردی شهر مشهد، 1396

Abstract

<strong>چکیده</strong><br /> <strong>زمینه و هدف</strong>: خوردگی و رسوب­گذاری لوله­های شبکه توزیع، یکی از شاخص­های مهم ارزیابی کیفی آب و نیز از متداول‌ترین فرآیندهای زیان‌آوری است که سبب کاهش کیفیت، رنگ، بو و طعم آب آشامیدنی و افزایش فلزات سنگین در آب می­گردد. خوردگی سبب ورود محصولات جانبی به آب و کاهش عمر لوله و رسوب­گذاری سبب کاهش دبی و کاهش کارایی شیرها و اتصالات می­گردد. مطالعه حاضر با هدف تعیین وضعیت خورندگی و یا رسوب­گذاری آب شبکه توزیع آب شهر مشهد انجام شد.<br /> <strong>مواد و روش‌ها:</strong> در مطالعه مقطعی حاضر، 72 نمونه از سطح شهر مشهد در سال 1396 به منظور بررسی خصوصیات کیفی آب، برداشت و بر اساس روش­های مندرج در کتاب مرجع آزمایش­های آب و فاضلاب مورد آنالیز قرار گرفت. سپس سه شاخص لانژلیه، رایزنر و تهاجمی در نرم‌افزار اکسل برنامه‌نویسی شده و خورندگی و رسوب­گذاری آب تعیین گردید.<br /> <strong>یافته‌ها:</strong> میانگین کلی شاخص­های لانژلیه، رایزنر و تهاجمی برای آب شهر به‌ترتیب 0/14±0/48، 0/38±6/67 و 0/23±12/2 بود. بر اساس شاخص لانژلیه و رایزنر، 1/86% از کل نقاط مورد مطالعه رسوب‌گذار کم می­باشند و بر اساس شاخص تهاجمی، 97/2% از کل نقاط رسوب‌گذار می­باشند. همچنین نتایج نشان داد 58/3% نمونه ­های بررسی شده در فصل بهار رسوب­گذاری کم و سایر نمونه­ ها رسوب‌گذار زیاد می­باشند. در فصل تابستان 33/3% از کل نمونه ­ها رسوب‌گذار زیاد و سایر نمو نه­ها رسوب‌گذار کم می­باشند.