حذف آنتی بیوتیک سولفادی متوکسین از محلولهای آبی با استفاده از نانو لوله های کربنی

Abstract

<strong>زمینه و هدف:</strong> آنتی‌بیوتیک ها از آلاینده­هایی هستند که دفع و رها سازی آنها در محیط می‌تواند مشکلات زیست محیطی جدی را به‌وجود آورد. مطالعه حاضر با هدف بررسی حذف سولفا دی متوکسین از محلول­های آبی با استفاده از نانولوله های کربنی انجام گرفت. <strong>مواد و روش‌ها:</strong>در این پژوهش تجربی- مشاهده‌ای تأثیر پارامترهای مختلفی از قبیل pH، زمان، دوزهای مختلف نانولوله و همچنین غلظت‌های مختلف سولفا دی متوکسین مورد بررسی قرار گرفت. تمام آزمایشات در یک راکتور 100 میلی­لیتری، در دمای آزمایشگاه (^oC 24 ±2) با استفاده از همزن مغناطیسی با سرعت rpm 350 انجام گرفت. <strong>یافته‌ها:</strong> حداکثر راندمان حذف در 6=pH، دوز جاذب 0/04g، زمان تماس 30min و غلظت اولیه 20mg/L بود که 94/5 به‌دست آمد. یافته­ها نشان داد که ظرفیت جذب با افزایشpH افزایش می­یابد و در 6=pH به حداکثر مقدار خود می­رسد و سپس مجدداً کاهش پیدا می­کند. میزان حذف با افزایش دوز نانولوله افزایش یافته و برای غلظت 100mg/L و حجم 50mL، دوز 0/04g بهینه است. میزان جذب با افزایش زمان تماس افزایش یافته و حداکثر جذب در زمان تماس 30min اتفاق می­افتد. جذب آنتی‌بیوتیک سولفا دی متوکسین از مدل ایزوترم لانگمویر (0/9800=R²) و سینیتیک درجه دوم کاذب (09937=R²) پیروی می­کند. <strong>نتیجه‌گیری:</strong>نانولوله­های کربنی به دلیل داشتن خصوصیاتی نظیر مساحت سطحی بالا، پتانسیل زیادی در حذف سولفا دی ­متوکسین از محلول آبی دارند.