ارزیابی عملکرد روش‌های قراردادی به‌کار گرفته‌شده در توسعۀ میدان گازی پارس جنوبی

Abstract

مخزن گازی پارس جنوبی به عنوان بزرگترین منبع تأمین گاز طبیعی، از جمله مهم­ترین پروژه­های کشور است که برای توسعۀ فازهای آن، از روش­های مختلف قراردادی استفاده شده است. در پژوهش پیش رو، مقایسه­ای بین عملکرد روش­های به­کار گرفته­شده انجام و مناسب­ترین آن مشخص گردیده است که می­تواند مبنایی برای توسعه­های آتی میدان­های گازی یا پروژه­های بزرگ‌مقیاس کشور باشد. با در نظر گرفتن معیارهایی، از جمله کاهش ریسک­های طرح و اختلافات قراردادی، هزینۀ تمام­شده، کیفیت انجام کار و تأسیسات در زمان اجرا و بهره­برداری، یکپارچگی عملیات اجرا و تولید، زمان اجرای طرح، کسب دانش مدیریتی و انتقال فناوری، با استفاده از روش «فرایند تحلیل سلسله­مراتبی» برای گزینه­های موجود، مناسب­ترین روش عقد قرارداد انجام­گرفته در طرح­های پارس جنوبی، روش بیع متقابل حاصل شده است. ویژگی­های مدنظر در این پژوهش که به این نتیجه انجامیده است، به طور کلی عبارت­اند از: حفظ حق مالکیت کشور، کنترل عملیات و هزینه توسط دولت، انتقال دانش فنی، قبول ریسک تولید و انجام صد درصد سرمایه­گذاری توسط پیمانکار و بازپرداخت آن طی پنج تا هفت سال پس از بهره­برداری از محل محصولات میدان.<br />