بررسی تربیت دینی صلح محور مبتنی بر کثرت‏ گرایی دینی عرفانی

Abstract

شاخصه‏های مؤثّر ارتباطی جهان حاضر در پی واکاوی اصولی معیّن برای حل منطقی تعارضات فعلی و یا به تعبیری دیگر، ایجاد صلح میان انسان‎هاست. با توجّه به نقش دین در زندگی جوامع و وجود کثرت‏های روزافزون دینی، استفاده از رویکردی فعّال و صلح­ محور در عرصۀ تربیت دینی یعنی عرفان، ضروری می­نماید، از این رو مقالۀ حاضر بر آن است تا با استفاده از یک روش توصیفی ـ تفسیری، تربیت‏ دینی صلح­‏محور مبتنی بر کثرت‏گرایی دینی عرفانی را بررسی کند و پرسش­های اصلی آن عبارتند از: 1) منظور از کثرت‏گرایی دینی مبتنی بر عرفان چیست؟ 2) تربیت دینی صلح­محور مبتنی بر کثرت‏گرایی دینی عرفانی چگونه تربیتی است؟ نتایج پژوهش حاضر نشان می‎‏دهد که بر اساس نوع نگاه تربیت دینی صلح‏­محور مبتنی بر کثرت‏گرایی دینی عرفانی، می‏توان مؤلّفه‏ها و پیش‏‏زمینه‏هایی نظیر ایجاد روحیّه‏ی هم‏دلی و مهرورزی، گفتمان دینی، تساهل و تسامح یا مدارا و ایجاد روحیّۀ مسئولیّت‏پذیری میان پیروان ادیان را در نظر گرفت که در زمینۀ تربیت دینی، زمینه‏ساز آشتی و تفاهم میان آن‌ها گردیده و به صلح و هم­زیستی مسالمت‏آمیز بینجامد. <strong> </strong>