نقش آموزش مهارت‌های زندگی بر کیفیت روابط اجتماعی و سلامت رفتاری نوجوانان کانون اصلاح تربیت در شهر تهران

Abstract

دوران کودکی از مهمترین مراحل زندگی است که در آن شخصیت فرد پایه‌ریزی و شکل می‌گیرد و در این دوران حساس داشتن مهارت‌های زندگی و تقویت آنها باعث بهبود زندگی فرد می‌شوند. چرا که مهارت‌های زندگی شامل مجموعه‌ای از توانایی‌ها و قابلیت‌هاست که زمینه سازگاری و رفتار مثبت و مفید را برای کودکان فراهم می‌آورند. بر همین اساس هدف این پژوهش بررسی نقش آموزش مهارت‌های زندگی بر کیفیت روابط اجتماعی و سلامت رفتاری نوجوانان کانون اصلاح تربیت در شهر تهران است. روش این پژوهش پیمایشی و جامعه آماری کودکان زیر 18 مجرم در کانوان‌های اصلاح و تربیت شهر تهران هستند که بر اساس فرمول حجم نمونه تعداد 384 نفر از آنها به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. نتایج آماری حاصل از ضریب همبستگی نشان داده که آموزش مهارت‌های زندگی به ترتیب بر متغیرهای کیفیت روابط اجتماعی با والدین با ضریب (73/0)، کیفیت روابط اجتماعی با همسالان با ضریب(69/0) سلامت رفتاری کودکان با ضریب (65/0) و نهایتاً بر بر کیفیت روابط اجتماعی با بزرگ‌سالان با ضریب (54/0) تاثیر گذار است.