بررسی رابطه بین الگوی حاکمیت همکاری‌های نوآوری با کارایی همکاری

Abstract

تحولات سریع فناوری و رقابت شدید اقتصادی باعث می­شود شرکت­ها به تنهایی منابع لازم برای پاسخ­گویی به این شرایط را نداشته و رشد و توسعه را در همکاری­ با سایر شرکت­ها و تجمیع منابع دنبال نمایند. اما آمارهای بین‌المللی نشان از شکست 80 درصدی همکاری­های نوآوری و کارایی اندک آن­ها دارد. یکی از عوامل مهم در کاهش کارایی، شیوه حاکمیت همکاری­های نوآوری است. در این پژوهش با بررسی چهار مورد مطالعه شامل طرح فیلتر نانوالیاف، داروی ضد سرطان، نمایشگاه تجهیزات ساخت داخل و طرح ملی ساخت داخل توربین گازی، به بررسی رابطه میان الگوی حاکمیت همکاری‌های نوآوری و کارایی همکاری­ها پرداخته شده‌است. براساس نتایج حاصل‌شده، بسته به موضوع و شرایط همکاری، حاکمیت همکاری در چارچوب سه نظریه «نگرش منبع‌محور»، «هزینه تبادل» و «حاکمیت شبکه­ای» قابل تعریف و تفسیر است و چنانچه نظریه مفسر صحیحی انتخاب گردد، میان الگوی حاکمیت همکاری­ و کارایی همکاری رابطه مستقیمی قابل مشاهده است. لذا در موردهای مطالعه، در مواردی که سازوکار­های حاکمیت به­طور مؤثر به­کار گرفته شده، شاهد کارایی همکاری هستیم.<br />