رابطه ی تفکر خلاف واقع با عزت نفس و افسردگی در بین دانشجویان

Abstract

تفکر خلاف واقع، از نظر لغوی برخلاف حقایق معنی می دهد. تفکر خلاف واقع زمانی روی می دهد که فرد یک حادثه واقعی را تعدیل کند و بعد پیامدهای ناشی از آن تغییر را ارزیابی کند. مشخص شده است که تفکرات خلاف واقع، عواطف منفی ایجاد می کند اما آنها ممکن است اثرات کارکردی یا سودمند نیز داشته باشند. هدف پژوهش حاضر، بررسی ابعاد تفکر خلاف واقع با عزت نفس و افسردگی در بین دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن بود. بدین منظور، براساس مفروضه تحقیقات همبستگی از نوع زمینه یابی، 400 دانشجو (200 مرد و 200 زن) با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب و با مقیاس تفکر خلاف واقع برای حوادث منفی، مقیاس عزت نفس کوپر اسمیت و پرسشنامه ی افسردگی بک مورد آزمون قرار گرفتند. نتایج نشان داد که تفکر رو به بالای خودارجاع و تفکر رو به بالا بدون ارجاع با عزت نفس همبستگی منفی معنی دار، تفکر رو به بالا خودارجاع، تفکر رو به پایین بدون ارجاع، تفکر رو به بالا دیگرارجاع و تفکر رو به بالا بدون ارجاع با افسردگی، همبستگی مثبت معنی دار، دارند و براساس ابعاد تفکر خلاف واقع (رو به بالا خودارجاع، رو به پایین بدون ارجاع، رو به بالا دیگر ارجاع و رو به بالا بدون ارجاع) می توان مدلی را برای پیش بینی عزت نفس و افسردگی ارایه کرد