• ورود به سامانه
      مشاهده مورد 
      •   صفحهٔ اصلی
      • نشریات فارسی
      • تحقیقات آزمایشگاهی دامپزشکی
      • دوره 5, شماره 1
      • مشاهده مورد
      •   صفحهٔ اصلی
      • نشریات فارسی
      • تحقیقات آزمایشگاهی دامپزشکی
      • دوره 5, شماره 1
      • مشاهده مورد
      JavaScript is disabled for your browser. Some features of this site may not work without it.

      بررسی دیروفیلاریوزیس در سگ‌های گله استان کرمانشاه در سال1390

      (ندگان)پدیدآور
      بهلولی اسکویی, سمیهصادقی, احسانهاشمیان, امیرحسینغفاری خلیق, سحر
      Thumbnail
      دریافت مدرک مشاهده
      FullText
      اندازه فایل: 
      539.8کیلوبایت
      نوع فايل (MIME): 
      PDF
      نوع مدرک
      Text
      زبان مدرک
      فارسی
      نمایش کامل رکورد
      چکیده
      خلاصه دیروفیلاریوزیس یک بیماری مشترک بین انسان و دام است که عامل آن دیروفیلاریا ایمیتیس، یک انگل نماتود قابل انتقال توسط حشرات با گسترش جهانی بوده و بسیاری از حیوانات اهلی علی‌الخصوص سگ‌ها و گربه ها می‌توانند به عنوان میزبانان اصلی این انگل محسوب شوند. هدف از این مطالعه تعیین میزان شیوع دیروفیلاریوزیس در سگ‌های گله استان کرمانشاه و ارتباط بین میزان آلودگی با سن، جنس، نژاد، فصل و انتشار جغرافیایی انگل بود. تعداد 120 قلاده سگ گله به طور تصادفی انتخاب و پس از ثبت سن، جنس، نژاد و منطقه اخذ نمونه مورد آزمایش قرار گرفتند. نمونه های خون اخذ شده به آزمایشگاه ارسال شدند و از نظر حضور میکروفیلر دیروفیلاریا ایمیتیس به روش گسترش ضخیم خون و روش نات اصلاح شده بررسی گردیدند. از تعداد 120 قلاده سگ مورد آزمایش، در 22 نمونه (3/18% با فاصله اطمینان 3/25% - 4/11%) میکروفیلر دیروفیلاریا ایمیتیس مشاهده گردید. از 22 نمونه مثبت، 14 نمونه سگ نر، معادل 20% (با فاصله اطمینان 4/29% - 6/10%) جامعه سگ‌های نر مورد مطالعه و8 نمونه سگ ماده، معادل 16% (با فاصله اطمینان 2/26% - 8/5%) سگ‌های ماده مورد آزمایش آلوده گزارش گردید. بیشترین میزان آلودگی در گروه سنی بالای 3 سال و کمترین میزان آلودگی در گروه سنی یک و زیر یک سال مشاهده شد، به نحوی که 25% نمونه های گروه سنی بالای 3 سال ،3/13% نمونه های گروه سنی 1-3 سال و 10% نمونه های گروه سنی یک و زیر یک سال از نظر آلودگی مثبت تشخیص داده شدند. 6/19 % سگ‌های آلوده از نژاد هیبرید و 4/21% سگ‌های آلوده از نژاد بومی بودند. با توجه به نمونه گیری در کلیه فصول سال، بیشترین آلودگی در فصل تابستان با 6/26% و کمترین آلودگی در فصول پاییز و زمستان با 3/13% مشاهده شد. با توجه به تقسیم بندی مناطق نمونه گیری شده، در منطقه شمال و جنوب 3/13%، در منطقه شرق 6/26% و در منطقه غرب 20% ، سگ‌های نمونه گیری شده از نظر آلودگی مثبت تشخیص داده شدند. بین میزان شیوع دیروفیلاریا ایمیتیس با هیچ‌کدام از عوامل مورد بررسی فوق شامل: جنسیت، سن، نژاد، فصل و منطقه مورد بررسی ارتباط معنی داری مشاهده نشد. با توجه به حضور آلودگی انگل دیروفیلاریا ایمیتیس در استان کرمانشاه و مشترک بودن بیماری با انسان، باید ضمن معدوم نمودن سگ‌های آلوده و استفاده از دارو های ضد انگل جهت پیشگیری و درمان سگ‌های آلوده، انگل فوق را کنترل نمود.
      کلید واژگان
      دیروفیلاریا ایمیتیس
      سگ گله
      کرمانشاه

      شماره نشریه
      1
      تاریخ نشر
      2013-05-22
      1392-03-01
      ناشر
      دانشگاه سمنان

      شاپا
      2345-2889
      URI
      https://dx.doi.org/10.22075/jvlr.2017.1236
      https://jvlr.semnan.ac.ir/article_1236.html
      https://iranjournals.nlai.ir/handle/123456789/183085

      مرور

      همه جای سامانهپایگاه‌ها و مجموعه‌ها بر اساس تاریخ انتشارپدیدآورانعناوینموضوع‌‌هااین مجموعه بر اساس تاریخ انتشارپدیدآورانعناوینموضوع‌‌ها

      حساب من

      ورود به سامانهثبت نام

      تازه ترین ها

      تازه ترین مدارک
      © کليه حقوق اين سامانه برای سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران محفوظ است
      تماس با ما | ارسال بازخورد
      قدرت یافته توسطسیناوب