تغییر قابلیت‌استفاده و اجزاء روی در ریزوسفر ذرت در خاک آلوده تیمار شده با کلات‌کننده‌ها

Abstract

سابقه و هدف: قابلیت‌استفاده و اجزای روی در ریزوسفر نسبت به توده خاک بدلیل تفاوت خصوصیات میکروبیولوژیک و شیمیایی آن، متفاوت است. این پژوهش به منظور بررسی تغییرات قابلیت‌استفاده و اجزای روی در ریزوسفر ذرت (maize hybrid (KSC.704)) در یک خاک آلوده تیمار شده با کلات‌کننده‌ها (EDTA، اسید سیتریک و عصاره کود مرغی) در شرایط گلخانه‌ای انجام شد.<br /> مواد و روش‌ها: اسید سیتریک و EDTA درسطوحغلظتیصفر، 5/0 و 1 ‌میلی‌مولبرکیلوگرمخاک و عصاره کود مرغی درسطوحغلظتیصفر، 5/0 و 1 گرمبرکیلوگرمخاک استفاده شدند. تعداد سه بذر ذرت در هر ریزوباکس کاشته شد. بعد از 10 هفته گیاهان برداشت شدند و خاک‌ ریزوسفری و توده جدا شدند. کربن آلی محلول، کربن بیوماس میکروبی و روی قابل استفاده (با استفاده از 4 روش عصاره‌گیری شیمیایی شامل DTPA-TEA، AB-DTPA، مهلیچ 3 و روش بر پایه ریزوسفر) و جزءبندی روی در خاک‌ ریزوسفری و توده تعیین شدند. <br /> یافته‌ها: ویژگی‌های خاک ریزوسفری با خاک توده متفاوت بود. نتایج نشان داد که کربن آلی محلول و کربن بیوماس میکروبی در خاک‌ ریزوسفری به‌صورت معنا‌داری (۰5/0p نتیجه‌گیری: نتایج این تحقیق نشان داد که روی قابل استفاده در خاک ریزوسفری کمتر از خاک توده است. بیشترین مقدار روی در تیمار EDTA(1 میلی‌مول بر کیلوگرم) و کمترین مقدار آن در تیمار شاهد عصاره‌گیری شد. از لحاظ آماری تفاوت معنا‌داری بین هر دو غلظت عصاره کود مرغی از نظر قابلیت‌استفاده روی وجود نداشت.