بررسی نقش ابعاد خودمراقبتی در خودکارامدی مادری زنان مراجع به مراکز بهداشت شهر اهواز

Abstract

احساس مادر از توانایی مختص به فرزندپروری عنوان "خودکارامدی مادری" گرفته است که بر کنش‌های والدگری مادر اثرگذار است. پژوهش حاضر قصد دارد نقش ابعاد خودمراقبتی در خودکارامدی مادری زنان مراجع به مراکز بهداشت شهر اهواز را بیازماید. به این منظور، 381 نفر از زنان مراجعه کننده به چهار مرکز بهداشت شهر اهواز در سال 1395 به شیوه نمونه-گیری تصادفی مرحله‌ای انتخاب شدند و مقیاس‌های خودمراقبتی آگاهانه و شایستگی والدگری را تکمیل کردند. داده‌های گردآوری شده با استفاده از نرم‌افزار 21-SPSS تحلیل شدند. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که ابعاد خودمراقبتی در مجموع، 40 درصد از واریانس متغیر خودکارامدی مادری را تبیین کردند. مهم‌ترین پیش‌بین‌های خودکارامدی مادری شامل خودمراقبتی محیطی، پزشکی و ذهن‌آگاهی بودند. این یافته‌ها روشن می‌سازد که علی رغم تجربه و آموزش موثر والدگری، سلامت جسمانی و آرامش ذهنی مادر در احساس کارامدی یک مادر از انجام وظایف وی تاثیرگذار است و سهم قابل توجهی را به خود اختصاص می‌دهد.