بررسی ارتباط الگوهای دلبستگی و اعتیادپذیری دانشآموزان پسر مقطع متوسطه آموزش و پرورش شهرستان سرپلذهاب

Abstract

این پژوهش با هدف کلی شناسایی سهم دلبستگی در گرایش به سوءمصرف مواد در بین دانش آموزان پسر انجام شده است. هدف پژوهش دستیابی به راهکارهایی نوین در درمان و پیشگیری از اعتیاد و مشکلات ناشی از آن است. این پژوهش از نوع همبستگی است و در حیطهی پژوهشهای توصیفی- تحلیلی قرار میگیرد. جامعهی آماری این پژوهش در برگیرنده 2000 دانش آموزان پسر مقطع متوسطه شهرستان سرپل ذهاب در سال تحصیلی 92-91 میباشد که از این تعداد 216 نفر به روش تصادفی ساده به عنوان نمونه انتخاب و با استفاده از دو آزمون مقیاس دلبستگی بزرگسالان و اعتیاد پذیری مورد ارزیابی و آزمون قرار گرفتند. برای تحلیل آماری دادههای پژوهش از شاخصهای فراوانی درصد، میانگین و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد الگوی دلبستگی ایمن خطر پذیری اعتیاد را کاهش و الگوی دلبستگی ناایمن اجتنابی خطر پذیری اعتیاد را افزایش میدهد. در حالی که الگوی ناایمن دو سوگرا رابطهی معناداری با اعتیاد پذیری ندارد. جهت گیریهای تحولی شخصیت که عمیقاً تحت تأثیر روابط اولیهی مادر و کودک است، میتواند عامل شکلدهی برخی الگوهای دیرپای شخصیتی باشد که زمینهی گرایش به سوی مواد را تسهیل میکند.