نقش شهرک‌های حاشیه‌نشین در افزایش جرائم اجتماعی

Abstract

شهرک‌های حاشیه‌نشین، مناطق معقول ماندۀ شهرها هستند که به‌صورت پدیده‌ای ناهماهنگ و ناهمسو با سایر ابعاد جامعه، پیامدهای متعدد و منفی را برای جامعه به دنبال دارند. یکی از مهم‌ترین این پیامدها، رشد جرائم اجتماعی است. هدف تحقیق حاضر، بررسی نقش و تأثیر حاشیه‌نشینی بر افزایش جرائم اجتماعی می‌باشد. در این تحقیق با بیان نظریه‌های معروف در خصوص تأثیر محیط بر ارتکاب جرم، به این نتیجه دست یافتیم که افراد در این مناطق به علت بیکاری، کمبود درآمد مکفی برای تأمین نیازهای معیشتی اولیه، مشاهدۀ نابرابری‌های اجتماعی و اقتصادی، توزیع ناعادلانه منابع، عدم دست‌یابی به اهداف ارزشمند مثبت و... تمایل بیشتری به ارتکاب رفتار مجرمانه پیدا می‌کنند و در پی آن جرائمی چون سرقت، قتل، اعتیاد، نزاع‌های دسته‌جمعی و غیره از آنان سر زده و سعی می‌کنند با این جرائم به جبران محدودیت‌ها و مشکلات و همچنین تسکیل عقدۀ درونی خویش بپردازند، که این امر تأثیرات منفی بسیاری بر امنیت اجتماعی خواهد گذشت.