بررسی نقش و تأثیر مهاجرت بر حاشیه نشینی و امنیت در شهرها مطالعه موردی: شهر کرمان

Abstract

در عصر حاضر شهرنشینی به طور روز افزون در حال گسترش است. که این رشد سریع در کشورهای در حال توسعه به دلایل رشد طبیعی جمعیت و مهاجرت به طور اخص مهاجرت از محیط‌های کوچک روستا- شهری به شهرهای بزرگ می‌باشد. مهاجرت به‌عنوان یکی از پیچیده‌ترین پدیده‌های اجتماعی به‌نوبه خود منفی نیست، اما زمانی که به‌صورت وسیع انجام گیرد و شهرها امکانات و زیر ساخت‌های کافی را جهت پذیرایی از این جمعیت عظیم نداشته باشند، باعث شکل گیری مناطق حاشیه نشین در شهرها می‌شوند. این مناطق به دلیل ساختارهای نامناسب اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و زیست محیطی زمینه‌های بروز ناامنی در شهرها را به وجود آورده‌اند. هدف پژوهش حاضر بررسی روند مهاجرت به شهر کرمان و شکل گیری مناطق حاشیه نشین و تأثیرات این مناطق در امنیت شهر می‌باشد. روش تحقیق در این پژوهش توصیفی- تحلیلی می‌باشد که با استفاده ترکیبی از روش کتابخانه‌ای و میدانی به جمع آوری اطلاعات پرداخته شده است. نتایج تحقیق حاکی از آن است که شهر کرمان در نیم قرن اخیر به دلایلی مانند مرکزیت اداری، وجود کارخانه و شهرک‌های صنعتی، معادن متعدد و... پذیرای حجم زیادی از مهاجرین به این شهر بوده است و به دلیل عدم وجود زیرساخت‌های لازم جهت پذیرفتن این حجم زیاد جمعیت و نامناسب بودن وضعیت اجتماعی- اقتصادی مهاجران باعث شکل گیری محلات حاشیه نشین در اطراف شهر کرمان شده است که این مناطق مانند سایر محلات حاشیه نشین در شهرهای بزرگ از اقوام با فرهنگ‌های متفاوت، درآمد ناکافی، وجود فضاهای جرم خیز، فقر گسترده و.... در اطراف شهر کرمان شکل گرفته‌اند. به طور کلی یافته‌های این تحقیق همسو با نظریه محرومیت است که مدعی است افراد به دلیل داشتن مشکلات اقتصادی و کمبود درآمد از یک سو و مقایسه خود با دیگرانی که در شهر هستند، از سوی دیگر، تمایل زیادی به ارتکاب رفتار مجرمانه پیدا می‌کنند. در واقع می‌توان اظهار داشت که حاشیه نشینی بر میزان وقوع جرم، آسیب‌های اجتماعی و کاهش احساس امنیت شهروندان تأثیر می‌گذارد.