تبیین رابطه بین عوامل دموگرافیکی و انگیزه در مدیران مرزبانی، مورد مطالعه هنگ مرزی تایباد

Abstract

انگیزه درونی افراد یکی از متغیرهای بسیار مهم در کارآیی کارکنان در سازمانهای امروزی است. براین اساس با توجه به نقش و تأثیر عوامل فراوان در تامین و ارتقای کارآیی کارکنان، در این مقاله به منظور بررسی تأثیر عوامل جمعیت شناختی در ارتقای انگیزه به شناخت رابطه بین رفتارهای ناشی از ویژگی ها ی فردی فرماندهان مرزی و ارتقای انگیزه آنان پرداخته شده است. این تحقیق از نوع توصیفی –پیمایشی و از نظر هدف کاربردی است . در این پژوهش ابتدا اطلاعات اولیه از طریق مطالعات کتابخانه ای و تجارب خدمتی کارشناسان بدست آمد، سپس با استفاده از ابزار پرسشنامه از جامعه آماری که شامل فرماندهان پاسگاههای مرزی هنگ تایباد در استان خراسان رضوی (42 نفر) بود، اطلاعات مورد نیاز جمع آوری شد. نتایج حاصل از انجام تحقیق از طریق آزمون های T و فریدمن نشان داد که به ترتیب رفتار ناشی از عوامل: تخصص، سن، سابقه خدمت و تحصیل بیشترین تأثیر را برانگیزه مدیران دارند، همچنین نتایج حاصل از تحقیق نشان داد که بین رفتار ناشی از عامل های تخصص مرزی و سن با ارتقای انگیزه رابطه مستقیم و بین رفتار ناشی از عوامل سابقه خدمت و تحصیل با ارتقای انگیزه رابطه معکوس وجود دارد.